I CSK 1024/14

Sygn. akt I CSK 1024/14 POSTANOWIENIE Dnia 25 sierpnia 2015 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Tadeusz Wiśniewski w sprawie z wniosku Miasta […] przy uczestnictwie J. M., H. M., T. M., H. B. i A. M. o wpis, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 25 sierpnia 2015 r., na skutek skargi kasacyjnej uczestników J. M., H. M., T. M. i A. M. od postanowienia Sądu Okręgowego w W. z dnia 22 maja 2014 r., sygn. akt […], odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania. UZASADNIENIE 2 Zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. W sprawie nie zachodzi żadna z przesłanek uzasadniających przyjęcie wniesionej skargi kasacyjnej do rozpoznania. Skarżący opierają wniosek o przyjęcie skargi na występowaniu istotnego zagadnienia prawnego sprowadzającego się do ustalenia, czy w postępowaniu wieczystoksięgowym sąd może zastosować art. 5 k.c., aby odmówić wykreślenia prawa, które wygasło z mocy prawa na podstawie art. 241 k.c. Stanowiska skarżących nie sposób jednak podzielić. Nie może wszak ulegać żadnej wątpliwości, że postępowanie wieczystoksięgowe ma charakter rejestracyjny, a wykreślenie prawa, które wygasło z mocy prawa ma jedynie skutek deklaratoryjny. Rozważanie więc możliwości stosowania w tym postępowaniu art. 5 k.c. jako podstawy odmowy wpisu byłoby bezcelowe i wręcz chybione. Skarżący nie dostrzegają, że ochronie ich praw służą inne środki prawne, które zmierzają do ustanowienia dla ich nieruchomości odpowiedniego dostępu do drogi publicznej. Nie może zaś temu służyć droga postępowania wieczystoksięgowego, która ma na celu jedynie dostosowanie stanu wynikającego z księgi wieczystej do rzeczywistego stanu prawnego. Z tych względów należało odmówić przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (art. 3989 § 1 k.p.c. a contrario).