I CSK 109/16

WyrokIzba Cywilna2016-11-07

Skład orzekający: Anna Kozłowska

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy powołanie się na oczywistą zasadność skargi kasacyjnej (art. 398(9) § 1 pkt 4 KPC) jest wystarczające do przyjęcia skargi do rozpoznania, jeśli uzasadnienie tej przesłanki nie wskazuje na rażące naruszenie przepisów prawa lub podstawowych zasad prawa, widoczne prima facie?
Ratio decidendi
Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania, ponieważ analiza uzasadnienia przesłanki oczywistej zasadności skargi kasacyjnej nie wykazała, że w badanej sprawie zaskarżone orzeczenie zapadło z rażącym naruszeniem przepisów prawa lub podstawowych zasad prawa, widocznym już przy wykorzystaniu podstawowej wiedzy prawniczej. Skarga kasacyjna ma funkcję publicznoprawną i nie jest trzecią instancją sądową.
Stan faktyczny
Powód A. W. wniósł skargę kasacyjną od wyroku Sądu Apelacyjnego w sprawie o zapłatę przeciwko Skarbowi Państwa - Ministrowi Gospodarki. We wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania powód powołał przesłankę z art. 398(9) § 1 pkt 4 KPC, tj. oczywistą zasadność skargi.
Rozstrzygnięcie
Sąd Najwyższy odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.

Pełny tekst orzeczenia

Sygn. akt I CSK 109/16 POSTANOWIENIE Dnia 7 listopada 2016 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Anna Kozłowska w sprawie z powództwa A. W. przeciwko Skarbowi Państwa - Ministrowi Gospodarki o zapłatę, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 7 listopada 2016 r., na skutek skargi kasacyjnej powoda od wyroku Sądu Apelacyjnego w (…) z dnia 26 czerwca 2015 r., sygn. akt I ACa (…), odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania. 2 UZASADNIENIE Skarga kasacyjna może zostać przyjęta do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona (art. 3989 § 1 k.p.c.). Wymienione kwalifikowane przesłanki wskazują, że przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania jest usprawiedliwione jedynie wtedy, gdy realizuje ona swą funkcję publicznoprawną, pozostawiając interes prywatny strony na drugim planie. Podkreślenia wymaga, że Sąd Najwyższy nie jest trzecią instancją sądową i nie rozpoznaje sprawy, a jedynie skargę kasacyjną, będącą szczególnym środkiem zaskarżenia. Skarżący we wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania powołał przesłankę z art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c. to jest oczywistą zasadność skargi. W odniesieniu do tej przesłanki, przyjmuje się, że jest to stan sprawy wskazujący, iż zaskarżone orzeczenie zapadło z rażącym naruszeniem przepisów prawa lub podstawowych zasad prawa, widocznym już tylko przy wykorzystaniu podstawowej wiedzy prawniczej, bez potrzeby głębszej analizy i dłuższych badań lub dociekań. Chodzi, więc o szczególne, kwalifikowane wypadki naruszenia prawa przez sąd drugiej instancji (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 10 stycznia 2003 r., V CZ 197/02, OSNC 2004, nr 3, poz. 49). Analiza uzasadnienia tej przesłanki zawarta we wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania nie wskazuje, że taka sytuacja ma miejsce w badanej sprawie. W tej sytuacji należało odmówić przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (art. 3989 § 2 k.p.c.). jw

Powiązane orzeczenia

Powołane przepisy

art. 3989 § 1 KPCart. 3989 § 1 pkt 4 KPCart. 3989 § 2 KPC§ 1§ 1 pkt 4§ 2

Źródło: Baza Orzeczeń Sądu Najwyższego (sn.pl), pozyskano 22.07.2026. · PDF źródłowy