I CSK 131/11

WyrokIzba Cywilna2011-10-21

Skład orzekający: Marian Kocon

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarga kasacyjna jest dopuszczalna, jeśli nie precyzuje, w jakiej części i względem którego z pozwanych został zaskarżony wyrok Sądu Apelacyjnego?
Ratio decidendi
Skarga kasacyjna nie spełnia wymogów formalnych, gdy nie wskazuje precyzyjnie, w jakiej części i względem którego z pozwanych został zaskarżony wyrok Sądu Apelacyjnego. Oznaczenie to jest kluczowe, ponieważ wyznacza granice rozpoznania sprawy przez Sąd Najwyższy. Brak takiego wskazania skutkuje odrzuceniem skargi kasacyjnej.
Stan faktyczny
Powód wniósł skargę kasacyjną od wyroku Sądu Apelacyjnego, który częściowo uwzględnił apelację powoda i pozwanej od wyroku Sądu Okręgowego. Skarga kasacyjna powoda nie wskazywała jednak, w jakiej części i względem którego z pozwanych został zaskarżony wyrok Sądu Apelacyjnego.
Rozstrzygnięcie
Sąd Najwyższy odrzucił skargę kasacyjną powoda z powodu niespełnienia wymogów formalnych.

Pełny tekst orzeczenia

Sygn. akt I CSK 131/11 POSTANOWIENIE Dnia 21 października 2011 r. Sąd Najwyższy w składzie : SSN Marian Kocon w sprawie z powództwa A. W. przeciwko B. P. o zapłatę, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 21 października 2011 r., na skutek skargi kasacyjnej powoda od wyroku Sądu Apelacyjnego z dnia 11 marca 2010 r., odrzuca skargę kasacyjną. 2 Uzasadnienie Wyrokiem z dnia 11 marca 2010 r. Sąd Apelacyjny uwzględnił w części apelację powoda A. W. i pozwanej B. P. od wyroku Sądu Okręgowego, w sprawie z powództwa A. W. i P. W. przeciwko M. W., B. P. i A. Z., o zapłatę. Powód A. W. wniósł skargę kasacyjną, w której żądał uchylenia w części i zmiany zaskarżonego orzeczenia, ewentualnie uchylenia zaskarżonego orzeczenia i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania sądowi II instancji. Jako uzasadnienie wniosku o przyjęcie skargi do rozpoznania wskazał, że skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: W paragrafie pierwszym art. 3984 k.p.c. ustawodawca skatalogował odrębnie w czterech punktach konstrukcyjne elementy każdej skargi kasacyjnej, a więc cechy istotne (kreatywne) tego nadzwyczajnego środka zaskarżenia, podkreślając zarazem w ten sposób rangę tychże elementów. Skarga kasacyjna powinna zatem zawierać oznaczenie orzeczenia, od którego jest wniesiona, ze wskazaniem, czy jest ono zaskarżone w całości czy w części, przytoczenie podstaw kasacyjnych i ich uzasadnienie, wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania i jego uzasadnienie oraz wniosek o uchylenie lub uchylenie i zmianę orzeczenia z oznaczeniem zakresu żądanego uchylenia i zmiany. Skarga kasacyjna powoda nie spełnia jednego z tych wymagań, gdyż nie wskazuje w jakiej części oraz względem którego z pozwanych został zaskarżony wyrok Sądu Apelacyjnego. Oznaczenie to pełni doniosłą funkcję, wyznacza bowiem granice skargi kasacyjnej, w których Sąd Najwyższy rozpoznaje sprawę (art. 39813 § 1 k.p.c). Dlatego zakres zaskarżenia musi być precyzyjnie wskazany, nie wystarczy tu odwołanie się do treści wniosków kasacyjnych, czy uzasadnienia skargi kasacyjnej. Skarga powinna być sporządzona tak, aby nie wywoływała żadnych wątpliwości. Stanowisko to znalazło wyraz w orzecznictwie Sądu Najwyższego (por. postanowienie z dnia 16 października 1997 r., II CKN 404/97, 3 OSNC 1998, nr 4, poz. 59, z dnia 21 marca 2000 r., II CKN 711/00, OSNC 2000, nr 7-8, poz. 151, z dnia 14 grudnia 2004 r. III CK 564/04 niepublikowane, i z dnia 30 sierpnia 2006 r. II CZ 53/06, niepublikowane). Z tych przyczyn orzeczono, jak w postanowieniu.

Powiązane orzeczenia

Powołane przepisy

art. 3984 KPCart. 39813 § 1 KPc§ 1

Źródło: Baza Orzeczeń Sądu Najwyższego (sn.pl), pozyskano 21.07.2026. · PDF źródłowy