I CSK 131/15

WyrokIzba Cywilna2015-11-25

Skład orzekający: Tadeusz Wiśniewski

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy istnieją podstawy do przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania, gdy strona skarżąca powołuje się na pozaustawową podstawę „konieczności rozpatrzenia przez Sąd Najwyższy naruszenia przepisów postępowania” oraz na podstawie oczywistej zasadności skargi, a zarzuty dotyczą naruszenia przepisów postępowania i kwestionowania ustaleń faktycznych?
Ratio decidendi
Sąd Najwyższy odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania, jeżeli nie zachodzą przesłanki określone w art. 3989 § 1 k.p.c. Wskazane przez stronę skarżącą naruszenie przepisów postępowania nie może być uznane za podstawę przyjęcia skargi, jeśli stanowi powielenie podstawy kasacyjnej. Skarga nie może być uznana za oczywiście uzasadnioną, gdy opiera się na niedopuszczalnym kwestionowaniu ustaleń faktycznych i naruszeniu zasady swobodnej oceny dowodów, a podstawy kasacyjne są lakoniczne i ogólnikowe.
Stan faktyczny
Powództwo o zapłatę zostało wniesione przez H. F. i J. R. przeciwko B. Sp. z o.o. w W., z udziałem interwenienta ubocznego V. w W. Sąd Apelacyjny w Warszawie wydał wyrok w tej sprawie. Interwenient uboczny wniósł skargę kasacyjną od tego wyroku. Sąd Najwyższy rozpoznał wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania.
Rozstrzygnięcie
Sąd Najwyższy postanowił odmówić przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.

Pełny tekst orzeczenia

Sygn. akt I CSK 131/15 POSTANOWIENIE Dnia 25 listopada 2015 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Tadeusz Wiśniewski w sprawie z powództwa H. F. i J. R. przeciwko B. Sp. z o.o. w W. z udziałem po stronie powodowej interwenienta ubocznego V. w W. o zapłatę, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 25 listopada 2015 r., na skutek skargi kasacyjnej interwenienta ubocznego od wyroku Sądu Apelacyjnego w Warszawie z dnia 20 lutego 2014 r., sygn. akt I ACa 904/13, odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania. UZASADNIENIE 2 Zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. W sprawie nie zachodzi żadna z przesłanek uzasadniających przyjęcie wniesionej skargi kasacyjnej do rozpoznania. Strona skarżąca opiera wniosek o przyjęcie skargi na pozaustawowej podstawie „konieczności rozpatrzenia przez Sąd Najwyższy naruszenia przepisów postępowania” oraz na podstawie w postaci oczywistej zasadności skargi. Stanowiska skarżącego nie sposób jednak podzielić. Po pierwsze, wskazane jako pierwsza przesłanka przyjęcia skargi do rozpoznania naruszenie przepisów postępowania nie może być uznane za podlegające kontroli Sądu Najwyższego na tym etapie postępowania. Jest to bowiem nic innego jak powielenie podstawy kasacyjnej, która ma w skardze identyczną treść. Po drugie, nie sposób podzielić poglądu, że skarga jest oczywiście uzasadniona. Została ona bowiem oparta na niedopuszczalnym kwestionowaniu poczynionych w sprawie ustaleń faktycznych i naruszeniu zasady swobodnej oceny dowodów. Podstawy kasacyjne skargi zostały zaś sformułowane niezwykle lakonicznie i ogólnikowo, bez odniesienia się do konkretnych kwestionowanych uchybień zarzuconych Sądowi drugiej instancji. Z tych względów należało odmówić przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (art. 3989 § 1 k.p.c. a contrario).

Powiązane orzeczenia

Powołane przepisy

art. 3989 § 1 KPC§ 1

Źródło: Baza Orzeczeń Sądu Najwyższego (sn.pl), pozyskano 13.07.2026. · PDF źródłowy