I CSK 1318/25

I CSK 1318/25 POSTANOWIENIE 11 września 2026 r. Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie: SSN Marcin Krajewski na posiedzeniu niejawnym 11 września 2026 r. w Warszawie w sprawie z powództwa Banku spółki akcyjnej w W. przeciwko K.G. i K.G.1 o zapłatę, na skutek skargi kasacyjnej K.G. i K.G.1 od wyroku Sądu Apelacyjnego w Warszawie z 21 listopada 2024 r., I ACa 2822/23, odrzuca skargę kasacyjną, pozostawiając rozstrzygnięcie o kosztach postępowania kasacyjnego sądowi wydającemu orzeczenie kończące postępowanie w sprawie. (E.M.) UZASADNIENIE Wyrokiem z 21 listopada 2024 r., na skutek apelacji pozwanego, Sąd Apelacyjny w Warszawie zmienił wyrok Sądu Okręgowego Warszawa-Praga w Warszawie z 12 października 2022 r. częściowo w punkcie drugim w ten sposób, że oddalił powództwo o zapłatę 158 874,97 CHF wraz z odsetkami, oznaczył wyrok jako częściowy, uchylił rozstrzygnięcie o kosztach procesu zawarte w punktach czwartym i piątym zaskarżonego wyroku i pozostawił Sądowi Okręgowemu rozstrzygnięcie o żądaniu ewentualnym zasądzenia od pozwanych na rzecz I CSK 1318/25 2 powoda kwoty 1 586 284,65 zł z ustawowymi odsetkami (pkt 1), a także oddalił apelację w pozostałej części (pkt 2). Pozwani zaskarżyli wyrok Sądu Apelacyjnego skargą kasacyjną w części objętej jego punktem 1 zmieniającym punkt drugi wyroku Sądu Okręgowego w odniesieniu do pozostawienia Sądowi Okręgowemu rozstrzygnięcia o żądaniu ewentualnym wskazanym w sentencji jako: „oznacza zaskarżony wyrok jako częściowy” oraz „pozostawia Sądowi Okręgowemu rozstrzygnięcie o żądaniu ewentualnym zasądzenia od pozwanych na rzecz powoda kwoty 1 586 284,65 zł z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od dnia 30 grudnia 2021 r. do dnia zapłaty”. W odpowiedzi na skargę kasacyjną powód wniósł m.in. o jej odrzucenie oraz o zasądzenie solidarnie od pozwanych kosztów postępowania kasacyjnego, w tym kosztów zastępstwa prawnego według norm przepisanych. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Zgodnie z art. 3981 § 1 k.p.c. skarga kasacyjna przysługuje od wydanego przez sąd drugiej instancji prawomocnego wyroku lub postanowienia w przedmiocie odrzucenia pozwu albo umorzenia postępowania kończących postępowanie w sprawie. To oznacza, że przedmiotem zaskarżenia skargą kasacyjną może być jedynie orzeczenie obejmujące rozstrzygnięcie merytoryczne lub formalne kończące postępowanie w sprawie, przy czym ostatni przypadek dotyczy jedynie postanowienia w przedmiocie odrzucenia pozwu albo umorzenia postępowania. Wydane w sprawie rozstrzygnięcie Sądu drugiej instancji w przedmiocie oznaczenia wyroku Sądu Okręgowego jako częściowego oraz pozostawienia temu Sądowi rozstrzygnięcia o żądaniu ewentualnym, które skarżący objęli zakresem zaskarżenia, nie stanowi ani rozstrzygnięcia merytorycznego co do istoty sprawy, ani żadnego z formalnych orzeczeń kończących w sprawie wymienionych w art. 3981 § 1 k.p.c. W zaskarżonej skargą kasacyjna części orzeczenia Sąd Apelacyjny jedynie wskazał, że w sprawie pozostaje do rozstrzygnięcia jeszcze jedno z roszczeń ewentualnych sformułowanych przez powoda. Sąd drugiej instancji nie rozstrzygnął jednak co do zasadności lub bezzasadności tego roszczenia, I CSK 1318/25 3 a dopiero takie rozstrzygnięcie mogłoby zostać uznane za rozstrzygnięcie merytoryczne, które ewentualnie poddawałoby się kontroli kasacyjnej. Zaskarżeniu skargą kasacyjną podlegają wyłącznie orzeczenia wydane po zbadaniu przez dwie merytoryczne instancje zasadności roszczeń stron. Pozostawienie Sądowi pierwszej instancji rozstrzygnięcia o roszczeniu ewentualnym oznacza, że co do tego roszczenia Sąd ten będzie orzekał dopiero pierwszy raz. Wcześniejsze przeprowadzenie kontroli apelacyjnej jest natomiast warunkiem koniecznym uruchomienia kontroli kasacyjnej przed Sądem Najwyższym. Z kolei samo oznaczenie zmienionego wyroku jako częściowego pozostaje bez wpływu na formę tego orzeczenia, które nosi charakter wyroku częściowego już tylko na skutek pozostawienia Sądowi pierwszej instancji rozstrzygnięcia o kolejnym roszczeniu ewentualnym. Z tych przyczyn skarga kasacyjna podlegała odrzuceniu na podstawie art. 3986 § 2 i 3 k.p.c. Rozstrzygnięcie o kosztach postępowania kasacyjnego pozostawiono sądowi, który wyda orzeczenie kończące postępowanie w sprawie. (E.M.) [SOP]