I CSK 140/19

WyrokIzba Cywilna2020-01-16

Skład orzekający: Krzysztof Pietrzykowski

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy w okolicznościach sprawy, w której powódka domaga się zapłaty, skarga kasacyjna spełnia przesłanki przyjęcia jej do rozpoznania przez Sąd Najwyższy, o których mowa w art. 3989 § 1 k.p.c.?
Ratio decidendi
Sąd Najwyższy odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania, gdy nie wykazano istnienia istotnego zagadnienia prawnego, potrzeby wykładni przepisów budzących wątpliwości lub rozbieżności w orzecznictwie, nieważności postępowania, ani oczywistej uzasadnionej skargi kasacyjnej. W niniejszej sprawie powódka nie wykazała żadnej z tych przesłanek, a jej argumentacja stanowiła jedynie polemikę z orzeczeniem sądu drugiej instancji.
Stan faktyczny
Powódka Z. J. wniosła skargę kasacyjną od wyroku Sądu Apelacyjnego w (...) oddalającego jej powództwo przeciwko Skarbowi Państwa - Ministrowi Rolnictwa i Rozwoju Wsi o zapłatę. Sąd Najwyższy rozpoznał skargę na posiedzeniu niejawnym.
Rozstrzygnięcie
Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania i nie obciążył powódki kosztami postępowania kasacyjnego.

Pełny tekst orzeczenia

Sygn. akt I CSK 140/19 POSTANOWIENIE Dnia 16 stycznia 2020 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Krzysztof Pietrzykowski w sprawie z powództwa Z. J. przeciwko Skarbowi Państwa - Ministrowi Rolnictwa i Rozwoju Wsi o zapłatę, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 16 stycznia 2020 r., na skutek skargi kasacyjnej powódki od wyroku Sądu Apelacyjnego w (…) z dnia 26 września 2018 r., sygn. akt I ACa (…), 1. odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania; 2. nie obciąża powódki kosztami postępowania kasacyjnego. UZASADNIENIE Zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. We wniesionej w niniejszej sprawie skardze kasacyjnej dla uzasadnienia wniosku o przyjęcie jej do rozpoznania powołano się na oczywistą zasadność skargi, a także na potrzebę 2 wykładni przepisów budzących wątpliwości oraz o występowanie na jej tle istotnego zagadnienia prawnego. Trafnie i precyzyjnie w odpowiedzi na skargę wskazano argumenty, dlaczego nie zasługuje ona na przyjęcie jej do rozpoznania, więc brak potrzeby powtarzania ich w tym miejscu. Generalnie nie wykazano w niej, na czym miało polegać oczywiste naruszenie prawa przy jego wykładni lub stosowaniu - wywód w tym zakresie jest wyłącznie polemiką z uzasadnieniem orzeczenia Sądu Apelacyjnego. Nie uzasadniono też potrzeby wykładni przepisów budzących wątpliwości - nie wskazano, o jaki przepis chodzi i jakie konkretne budzi on wątpliwości wynikające z rozbieżnych wypowiedzi doktryny czy judykatury. Wreszcie istotne zagadnienie prawne, mające dotyczyć zastosowania art. 250 k.p.c., wykazywano w ścisłym powiązaniu ze stanem faktycznym tej sprawy, gdy tymczasem, aby uzasadniało przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania, musi mieć ono abstrakcyjny charakter. Specyfika sprawy, a także okoliczność zmian orzecznictwa, która utrudniła dochodzenie roszczenia powódce, jak również jej sytuacja majątkowa, przemawiają za niezasądzaniem od niej kosztów procesowych, tak jak zrobił to również Sąd Apelacyjny, mimo zamieszczenia w odpowiedzi na skargę kasacyjną stosownego wniosku w tym zakresie. W skardze kasacyjnej wniesionej w niniejszej sprawie nie została wykazana żadna z okoliczności wskazanych w art. 3989 § 1 k.p.c., dlatego Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi do rozpoznania. jw

Powiązane orzeczenia

Powołane przepisy

art. 3989 § 1 KPCart. 250 KPC§ 1

Źródło: Baza Orzeczeń Sądu Najwyższego (sn.pl), pozyskano 19.07.2026. · PDF źródłowy