I CSK 151/12

WyrokIzba Cywilna2012-09-14

Skład orzekający: Marian Kocon

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy w sprawie o ochronę dóbr osobistych, wniesionej przez Stowarzyszenie Kampania Przeciw Homofobii, skarga kasacyjna pozwanego R. Z. spełnia przesłanki do jej przyjęcia do rozpoznania przez Sąd Najwyższy?
Ratio decidendi
Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania, ponieważ uzasadnienie wniosku nie wykazało istnienia istotnych zagadnień prawnych, potrzeby wykładni przepisów budzących wątpliwości lub rozbieżności w orzecznictwie, ani nie stwierdzono oczywistej zasadności skargi czy nieważności postępowania. Wnioskodawca nie przedstawił przekonujących argumentów spełniających wymogi art. 398^4 § 2 k.p.c.
Stan faktyczny
Stowarzyszenie Kampania Przeciw Homofobii wniosło pozew o ochronę dóbr osobistych przeciwko J. A. i R. Z. Sąd Apelacyjny zmienił wyrok Sądu Okręgowego. Pozwany R. Z. wniósł skargę kasacyjną, domagając się uchylenia wyroku sądu drugiej instancji. Sąd Najwyższy rozpatrywał wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania.
Rozstrzygnięcie
Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej pozwanego R. Z. do rozpoznania.

Pełny tekst orzeczenia

Sygn. akt I CSK 151/12 POSTANOWIENIE Dnia 14 września 2012 r. Sąd Najwyższy w składzie : SSN Marian Kocon w sprawie z powództwa Stowarzyszenia Kampania Przeciw Homofobii w W. przeciwko R. Z. o ochronę dóbr osobistych, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 14 września 2012 r., na skutek skargi kasacyjnej pozwanego od wyroku Sądu Apelacyjnego z dnia 2 września 2011 r., odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania. Uzasadnienie 2 Wyrokiem z dnia 2 września 2011 r. Sąd Apelacyjny zmienił zaskarżony wyrok Sądu Okręgowego, w sprawie z powództwa Stowarzyszenia Kampania Przeciw Homofobii z siedzibą w W. przeciwko J. A. i R. Z., o ochronę dóbr osobistych. Pozwany R. Z. wniósł skargę kasacyjną, w której żądał uchylenia zaskarżonego wyroku i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania sądowi II instancji. Jako uzasadnienie wniosku o przyjęcie skargi do rozpoznania wskazał, że w sprawie występują istotne zagadnienia prawne, zachodzi potrzeba wykładni przepisów prawnych, a skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. Określone w art. 3984 § 2 k.p.c. wymaganie uzasadnienia wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania zostaje spełnione, jeśli skarżący wykaże, że w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. Cel wymagania przewidzianego w art. 3984 § 2 k.p.c. może być zatem osiągnięty jedynie przez powołanie i uzasadnienie istnienia takich przesłanek, które będą mogły stanowić podstawę oceny skargi kasacyjnej pod kątem przyjęcia jej do rozpoznania. Na tych jedynie przesłankach Sąd Najwyższy może oprzeć rozstrzygnięcie w kwestii przyjęcia bądź odmowy przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania. We wniesionej skardze kasacyjnej wniosek o przyjęcie jej do rozpoznania oparty został na art. 3989 § 1 pkt 1, 2 i 4 k.p.c. Szczegółowa analiza uzasadnienia wniosku nie pozwala na stwierdzenie, że w sprawie występują istotne zagadnienia prawne oraz zachodzi potrzeba wykładni przepisów prawnych. Skarga kasacyjna nie jest oczywiście uzasadniona. W sprawie nie zachodzi nieważność postępowania, którą Sąd Najwyższy bierze pod rozwagę - w granicach zaskarżenia - z urzędu (art. 39813 § 1 k.p.c.). Z przytoczonych względów należało odmówić przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (art. 3989 § 2 k.p.c.).

Powiązane orzeczenia

Powołane przepisy

art. 3984 § 2 KPCart. 3989 § 1 pkt 1art. 39813 § 1 KPCart. 3989 § 2 KPC§ 2§ 1 pkt 1§ 1

Źródło: Baza Orzeczeń Sądu Najwyższego (sn.pl), pozyskano 16.07.2026. · PDF źródłowy