I CSK 1528/25

WyrokIzba Cywilna2025-07-07

Skład orzekający: Agnieszka Piotrowska

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne

Czy pełnomocnik ustanowiony z urzędu w postępowaniu przed sądem pierwszej instancji jest upoważniony do zastępowania strony w postępowaniu kasacyjnym przed Sądem Najwyższym, jeśli jego pełnomocnictwo zostało udzielone przed zmianą przepisów Kodeksu postępowania cywilnego z dnia 1 lipca 2023 r.?

Ratio decidendi

Sąd Najwyższy zwrócił skargę kasacyjną, stwierdzając, że pełnomocnik ustanowiony z urzędu w postępowaniu przed sądem pierwszej instancji, na podstawie przepisów obowiązujących przed dniem 1 lipca 2023 r., nie był upoważniony do zastępowania strony w postępowaniu kasacyjnym. Zgodnie z art. 118 § 1 i 2 w zw. z art. 91 k.p.c. w ówczesnym brzmieniu, zakres umocowania pełnomocnika z urzędu nie obejmował postępowania przed Sądem Najwyższym.

Stan faktyczny

Wnioskodawczynie złożyły skargę kasacyjną w sprawie o podział majątku wspólnego i częściowe zniesienie współwłasności. Skargę wniósł adwokat B.C., który był ustanowiony pełnomocnikiem wnioskodawczyń z urzędu w postępowaniu przed sądem pierwszej instancji na podstawie postanowienia sprzed daty wejścia w życie nowelizacji Kodeksu postępowania cywilnego z dnia 1 lipca 2023 r. Sąd Najwyższy dostrzegł, że pełnomocnik ten nie był upoważniony do zastępowania stron w postępowaniu kasacyjnym.

Rozstrzygnięcie

Sąd Najwyższy zwrócił skargę kasacyjną wnioskodawczyń z aktami sprawy Sądowi Okręgowemu w Krakowie.

Pełny tekst orzeczenia

I CSK 1528/25 POSTANOWIENIE 7 lipca 2025 r. Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie: SSN Agnieszka Piotrowska na posiedzeniu niejawnym 7 lipca 2025 r. w Warszawie w sprawie z wniosku J.G., D.G. z udziałem T.G., Prokuratura Rejonowa Kraków Śródmieście Wschód o podział majątku wspólnego i częściowe zniesienie współwłasności, na skutek skargi kasacyjnej J.G., D.G. od postanowienia Sądu Okręgowego w Krakowie z 30 września 2024 r., II Ca 2366/23, zwraca skargę kasacyjną wnioskodawczyń z aktami sprawy Sądowi Okręgowemu w Krakowie po dostrzeżeniu, że skarga kasacyjna została wniesiona przez adwokata B.C., ustanowionego pełnomocnikiem wnioskodawczyń z urzędu w sprawie na podstawie postanowienia referendarza Sądu Rejonowego dla Krakowa Śródmieścia w Krakowie z 9 listopada 2017 r. (k. 39 akt VI Co 1282/17/S), a zatem stosownie do art. 118 § 1 i 2 w zw. z art. 91 k.p.c. w ówczesnym brzmieniu (sprzed zmiany tych regulacji z dniem 1 lipca 2023 r. ), pełnomocnik ten nie był upoważniony do zastępowania wnioskodawczyń w postępowaniu kasacyjnym (zob. uchwała składu siedmiu sędziów Sądu Najwyższego z 5 czerwca 2008 r., III CZP 142/07, OSNC 2008, nr 11, poz.122, a także postanowienia Sądu Najwyższego z 27 czerwca 2024 r., III CZ 99/24 oraz z 25 października 2023 r., III CZ 238/23). (A.D.) [SOP]

Powiązane orzeczenia

I CSK 158/23 2024-01-12Czy skarga kasacyjna w sprawie o podział majątku wspólnego spełnia wymogi przyjęcia jej do rozpoznania przez Sąd Najwyższy?
I CSK 309/18 2018-12-13Czy skarga kasacyjna w sprawie o podział majątku wspólnego, dział spadku i zniesienie współwłasności spełnia wymogi formalne umożliwiające jej przyjęcie do rozpoznania przez Sąd Najwyższy?
I CSK 2054/23 2024-08-23Czy skarga kasacyjna w sprawie o podział majątku wspólnego spełnia wymogi formalne uzasadniające jej przyjęcie do rozpoznania przez Sąd Najwyższy?
I CSK 856/24 2025-05-29Czy skarga kasacyjna w sprawie o podział majątku wspólnego spełnia wymogi przyjęcia jej do rozpoznania przez Sąd Najwyższy?
I CSK 3712/22 2022-12-13Czy skarga kasacyjna w sprawie o podział majątku wspólnego spełnia wymogi formalne umożliwiające jej przyjęcie do rozpoznania przez Sąd Najwyższy?

Powołane przepisy

art. 118 § 1art. 91 KPC§ 1

Źródło: Sąd Najwyższy, repozytorium https://repozytorium2.sn.pl, pozyskano 29.10.2026. Treść przetworzona przez legal-ai.pl (konwersja tekstu, podział na fragmenty, analiza AI, powiązania z innymi danymi); Sąd Najwyższy nie zatwierdza tych materiałów ani nie ponosi za nie odpowiedzialności. · PDF źródłowy