I CSK 157/15

WyrokIzba Cywilna2015-12-04

Skład orzekający: Marian Kocon

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarga kasacyjna w sprawie o podział majątku wspólnego spełnia przesłanki przyjęcia jej do rozpoznania przez Sąd Najwyższy, w szczególności czy jest oczywiście uzasadniona?
Ratio decidendi
Sąd Najwyższy odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania, jeśli skarżący nie wykaże istnienia przesłanek określonych w art. 398^4 § 2 k.p.c., takich jak istotne zagadnienie prawne, potrzeba wykładni przepisów budzących wątpliwości lub rozbieżności w orzecznictwie, nieważność postępowania lub oczywista zasadność skargi. W analizowanej sprawie skarżąca nie wykazała, że skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona, ani nie zaszła nieważność postępowania.
Stan faktyczny
Była żona wniosła skargę kasacyjną od postanowienia Sądu Okręgowego w Rzeszowie o podziale majątku wspólnego. Jako podstawę wniosku o przyjęcie skargi do rozpoznania wskazała, że skarga jest oczywiście uzasadniona. Sąd Najwyższy analizował, czy przedstawione przez skarżącą uzasadnienie spełnia wymogi formalne i merytoryczne do przyjęcia skargi do rozpoznania.
Rozstrzygnięcie
Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania i nie obciążył skarżącej kosztami postępowania kasacyjnego.

Pełny tekst orzeczenia

Sygn. akt I CSK 157/15 POSTANOWIENIE Dnia 4 grudnia 2015 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Marian Kocon w sprawie z wniosku E. F. przy uczestnictwie A. F. o podział majątku wspólnego, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 4 grudnia 2015 r., na skutek skargi kasacyjnej uczestniczki od postanowienia Sądu Okręgowego w Rzeszowie z dnia 30 września 2014 r., sygn. akt V Ca 572/14, odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania; nie obciąża skarżącej kosztami postępowania kasacyjnego. UZASADNIENIE 2 Sąd Okręgowy w Rzeszowie postanowieniem z dnia 30 września 2014 r. dokonał podziału majątku wspólnego byłych małżonków F. Uczestniczka postępowania A. F. wniosła skargę kasacyjną, w której żądała uchylenia tego postanowienia i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania sądowi II instancji. Jako uzasadnienie wniosku o przyjęcie skargi do rozpoznania wskazała, że skarga jest oczywiście uzasadniona. Określone w art. 3984 § 2 k.p.c. wymaganie uzasadnienia wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania zostaje spełnione, jeśli skarżący wykaże, że w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. Cel wymagania przewidzianego w art. 3984 § 2 k.p.c. może być zatem osiągnięty jedynie przez powołanie i uzasadnienie istnienia takich przesłanek, które będą mogły stanowić podstawę oceny skargi kasacyjnej pod kątem przyjęcia jej do rozpoznania. Na tych jedynie przesłankach Sąd Najwyższy może oprzeć rozstrzygnięcie w kwestii przyjęcia bądź odmowy przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania. We wniesionej skardze kasacyjnej wniosek o jej przyjęcie do rozpoznania oparty został na przesłance opisanej w art. 3989 § 1 pkt. 4 k.p.c. Szczegółowa analiza uzasadnienia tego wniosku nie pozwala na stwierdzenie, że skarga jest oczywiście uzasadniona. W sprawie nie zachodzi nieważność postępowania, którą Sąd Najwyższy bierze pod rozwagę - w granicach zaskarżenia - z urzędu (art. 39813 § 1 k.p.c.). Z przytoczonych względów należało odmówić przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (art. 3989 § 2 k.p.c.).

Powiązane orzeczenia

Powołane przepisy

art. 3984 § 2 KPCart. 3989 § 1 pkt. 4 KPCart. 39813 § 1 KPCart. 3989 § 2 KPC§ 2§ 1 pkt. 4§ 1

Źródło: Baza Orzeczeń Sądu Najwyższego (sn.pl), pozyskano 17.07.2026. · PDF źródłowy