I CSK 174/15

WyrokIzba Cywilna2015-12-10

Skład orzekający: Kazimierz Zawada

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy Sąd Najwyższy powinien przyjąć do rozpoznania skargę kasacyjną, gdy podniesione w niej zagadnienie prawne było już przedmiotem rozstrzygnięć Sądu Najwyższego, a potrzeba wykładni przepisów nie budzi poważnych wątpliwości ani nie wywołuje rozbieżności w orzecznictwie?
Ratio decidendi
Sąd Najwyższy odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania, jeśli podniesione w niej zagadnienie prawne było już przedmiotem rozstrzygnięć Sądu Najwyższego, a potrzeba wykładni przepisów prawnych nie budzi poważnych wątpliwości ani nie wywołuje rozbieżności w orzecznictwie. Wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej nie może być uzasadniony jedynie koniecznością rozważenia zastosowania art. 5 k.c., gdyż nie odpowiada to przesłankom określonym w art. 3989 § 1 k.p.c.
Stan faktyczny
Powództwo dotyczyło zapłaty. Pozwana wniosła skargę kasacyjną od wyroku Sądu Apelacyjnego. W skardze kasacyjnej pozwana zarzuciła naruszenie przepisów Kodeksu postępowania cywilnego oraz ustawy o gospodarce nieruchomościami, a także art. 5 Kodeksu cywilnego. Jako podstawę wniosku o przyjęcie skargi do rozpoznania wskazała istotne zagadnienie prawne dotyczące obowiązku zwrotu bonifikaty przez osobę bliską pierwotnemu nabywcy, potrzebę wykładni przepisów oraz konieczność rozważenia zastosowania art. 5 k.c.
Rozstrzygnięcie
Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania i zasądził od pozwanej na rzecz strony powodowej zwrot kosztów postępowania kasacyjnego.

Pełny tekst orzeczenia

Sygn. akt I CSK 174/15 POSTANOWIENIE Dnia 10 grudnia 2015 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Kazimierz Zawada w sprawie z powództwa Miasta Stołecznego Warszawy przeciwko K. K. o zapłatę, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 10 grudnia 2015 r., na skutek skargi kasacyjnej pozwanej od wyroku Sądu Apelacyjnego w Warszawie z dnia 4 września 2014 r., sygn. akt I ACa 241/14, 1) odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania, 2) zasądza od pozwanej na rzecz strony powodowej kwotę 3600 (trzy tysiące sześćset) zł tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego. 2 UZASADNIENIE Według art. 3989 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. Przepis ten pozostaje w zgodzie z zaleceniami Rady Europy zezwalającymi na wprowadzanie środków ograniczających dostęp do sądu najwyższego szczebla. Pozwana zarzuciła zaskarżonemu wyrokowi Sądu Apelacyjnego naruszenie art. 386 § 4 w związku z art. 227 k.p.c., naruszenie art. 232 i 227 k.p.c. w związku z art. 217 § 1 k.p.c. i art. 5 k.c., naruszenie art. 68 ust. 2b w związku z art. 68 ust. 2 u.g.n. oraz naruszenie art. 5 k.c. w związku z art. 68 ust. 2b u.g.n. Wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania uzasadniła: - występowaniem w sprawie istotnego zagadnienia prawnego: czy obowiązek zwrotu kwoty równej udzielonej bonifikacie przez osobę bliską pierwotnemu nabywcy powstaje na podstawie art. 68 ust. 2b u.g.n. w okolicznościach objętych działaniem art. 68 ust. 2a u.g.n., - potrzebą wykładni art. 68 ust. 2b w związku z art. 68 ust. 2 i ust. 2a u.g.n., - koniecznością rozważenia zastosowania w sprawie art. 5 k.c. Wniosek nie zasługiwał na uwzględnienie. Istotnym zagadnieniem prawnym w rozumieniu art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c. jest objęte podstawami kasacyjnymi, doniosłe z punktu widzenia rozstrzygnięcia sprawy zagadnienie nierozwiązane dotąd w orzecznictwie, którego wyjaśnienie może się przyczynić do rozwoju prawa. Kwestia zaś, czy obowiązek zwrotu kwoty równej udzielonej bonifikacie przez osobę bliską pierwotnemu nabywcy powstaje na podstawie art. 68 ust. 2b u.g.n. w okolicznościach objętych działaniem art. 68 ust. 2a u.g.n., była już - co przyznaje sama skarżąca - przedmiotem rozstrzygnięć Sądu Najwyższego. Zaskarżony wyrok jest zgodny z tymi rozstrzygnięciami. Tym samym nie ma potrzeby, aby Sąd Najwyższy ponownie odnosił się do 3 wskazanej kwestii oraz ponownie podejmował wykładnię art. 68 ust. 2b w związku z art. 68 ust. 2 i 2a u.g.n. Podniesiona przez skarżącą konieczność rozważenia zastosowania w sprawie art. 5 k.c. nie odpowiada żadnej z wymienionych w art. 3989 § 1 k.p.c. przyczyn przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania. Z tych względów Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej pozwanej do rozpoznania, a o kosztach postępowania kasacyjnego rozstrzygnął zgodnie z art. 98 w związku z art. 108 § 1 i art. 39821 k.p.c. oraz § 6 pkt 7 i § 12 ust. 4 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowione z urzędu (Dz. U. 2013.490).

Powiązane orzeczenia

Powołane przepisy

art. 3989 § 1 KPCart. 386 § 4art. 227 KPCart. 232art. 217 § 1 KPCart. 5 KCart. 68 ust. 2art. 3989 § 1 pkt 1 KPCart. 98art. 108 § 1art. 39821 KPC§ 1

Źródło: Baza Orzeczeń Sądu Najwyższego (sn.pl), pozyskano 18.07.2026. · PDF źródłowy