I CSK 176/15

Sygn. akt I CSK 176/15 POSTANOWIENIE Dnia 26 listopada 2015 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Józef Frąckowiak w sprawie z powództwa R. S. , B. S. i K. D. przeciwko Wyższej Szkole [...] z siedzibą w W. o stwierdzenie nieważności czynności prawnej, ewentualnie ustalenie nieistnienia czynności prawnej, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 26 listopada 2015 r., na skutek skarg kasacyjnych powodów od wyroku Sądu Apelacyjnego w Warszawie z dnia 4 września 2014 r., sygn. akt I ACa 233/14, odmawia przyjęcia do rozpoznania obu skarg kasacyjnych. UZASADNIENIE 2 Określone w art. 3984 § 2 k.p.c. wymaganie uzasadnienia w skardze kasacyjnej wniosku o przyjęcie jej do rozpoznania zostaje spełnione, jeśli skarżący wykaże, że w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. Cel wymagania przewidzianego w art. 3984 § 2 k.p.c. może być zatem osiągnięty jedynie przez powołanie i uzasadnienie istnienia przesłanek o charakterze publicznoprawnym, które będą mogły stanowić podstawę oceny skargi kasacyjnej pod kątem przyjęcia jej do rozpoznania. Na tych jedynie przesłankach Sąd Najwyższy może oprzeć rozstrzygnięcie w kwestii przyjęcia bądź odmowy przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania. Powodowie R. S. i B. S. we wniesionej skardze kasacyjnej od wyroku Sądu Apelacyjnego w Warszawie z dnia 4 września 2014 r. wniosek o jej przyjęcie do rozpoznania oparli na przesłance wskazanej w art. 3989 § 1 pkt 1 i 4 k.p.c. Szczegółowa analiza uzasadnienia wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania nie pozwala na stwierdzenie, że w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne. Przedstawione w skardze kasacyjnej zagadnienie prawne tylko wtedy byłoby istotne, gdyby odrzucić ustalenia faktyczne dokonane przez Sąd Apelacyjny i ich ocenę. Podobnie skargę można uznać za oczywiście zasadną tylko gdyby odrzucić ustalenia Sądu Apelacyjnego i ich ocenę. W skardze kasacyjnej, zgodnie z art. 3983 § 3 k.p.c., jest to zaś niedopuszczalne. Wskazać należy, że nie zachodzi również nieważność postępowania, którą Sąd Najwyższy bierze pod rozwagę - w granicach zaskarżenia - z urzędu (art. 39813 § 1 k.p.c.). Z przytoczonych względów należało odmówić przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (art. 3989 § 2 k.p.c.). Wyrok ten zaskarżył skargą kasacyjną także powód K.D., który wniosek o jej przyjęcie do rozpoznania oparł na przesłance wskazanej w art. 3989 § 1 pkt 1 i 4 k.p.c. Szczegółowa analiza uzasadnienia wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania nie pozwala na stwierdzenie, że w sprawie występuje istotne 3 zagadnienie prawne oraz aby skarga była oczywiście uzasadniona. Przedstawione w skardze zagadnienie prawne tylko wtedy byłoby istotne, gdyby odrzucić ustalenia faktyczne dokonane przez Sąd Apelacyjny i ich ocenę. Podobnie skargę można uznać za oczywiście zasadną tylko gdyby odrzucić ustalenia Sądu Apelacyjnego i ich ocenę. W skardze kasacyjnej, zgodnie z art. 3983 § 3 k.p.c., jest to zaś niedopuszczalne. Wskazać należy, że nie zachodzi również nieważność postępowania, którą Sąd Najwyższy bierze pod rozwagę - w granicach zaskarżenia - z urzędu (art. 39813 § 1 k.p.c.). Z przytoczonych względów należało odmówić przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (art. 3989 § 2 k.p.c.).