I CSK 1866/23

I CSK 1866/23 POSTANOWIENIE 19 czerwca 2024 r. Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie: SSN Piotr Telusiewicz na posiedzeniu niejawnym 19 czerwca 2024 r. w Warszawie w sprawie z powództwa T. Ś. przeciwko T. w W. o zapłatę, na skutek skargi kasacyjnej T. Ś. od wyroku Sądu Apelacyjnego w Katowicach z 20 października 2022 r., I ACa 492/22, 1. odrzuca skargę kasacyjną; 2. zasądza od powoda na rzecz pozwanego 4.050 zł (cztery tysiące pięćdziesiąt złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego. UZASADNIENIE 1. Powód T. Ś. wniósł skargę kasacyjną od wyroku Sądu Apelacyjnego w Katowicach z 20 października 2022 r. W odpowiedzi na skargę kasacyjną pozwane T. w W. domagało się m.in. odrzucenia skargi kasacyjnej. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: 2. Skuteczne wniesienie skargi kasacyjnej jako pisma procesowego uzależnione jest od zachowania przez skarżącego wymaganej co do niej konstrukcji oraz przepisanej formy. Z art. 3984 § 1 k.p.c. wynika, że na ustawowo I CSK 1866/23 2 określone wymagania każdej skargi kasacyjnej składa się m.in. oznaczenie orzeczenia, od którego jest wniesiona, oraz wskazanie, czy jest ono zaskarżone w całości czy w części. 3. W przedmiotowej skardze kasacyjnej nie wskazano czy orzeczenie jest zaskarżone w całości czy w części (wskazano tylko na zaskarżenie wyroku „w zakresie…”). Przypomnieć tylko należy, że treść art. 3984 § 1 pkt 1 k.p.c. nie odnosi się w żaden sposób do „zakresu”. Występującemu w doktrynie oraz orzecznictwie zwrotowi „zakres zaskarżenia” nie można nadawać charakteru ustawowego i zastępować nim, zwłaszcza na tak ogólnym poziomie jak w przedmiotowej skardze kasacyjnej, wskazania czy orzeczenie jest zaskarżone w całości czy w części. Właśnie na ten aspekt zwrócono uwagę (formułując wniosek o odrzucenie skargi kasacyjnej) w odpowiedzi na skargę kasacyjną. Ponadto zawarte w skardze kasacyjnej sformułowanie nie koreluje z wnioskiem o uchylenie lub o uchylenie i zmianę wyroku. Przywołać można stanowisko Sądu Najwyższego wskazujące, iż brak zsynchronizowania zakresu zaskarżenia i wniosku skargi powoduje, że niemożliwe staje się ustalenie granic kognicji Sądu rozpoznającego skargę kasacyjną; pismo takie nie spełnia konstrukcyjnych wymagań stawianych wspomnianym skargom, a w konsekwencji podlegać musi odrzuceniu (postanowienie SN z 8 kwietnia 2024 r., I CSK 1037/23). Zatem opisany powyżej brak nie może zostać usunięty i dotknięta tym brakiem skarga podlega odrzuceniu, bez wzywania do jej uzupełnienia. Skargę kasacyjną niespełniającą wymogów z art. 3984 § 1 k.p.c. odrzuca sąd drugiej instancji, a jeśli tego nie uczyni, do jej odrzucenia jest uprawniony Sąd Najwyższy (art. 3986 § 2 i 3 k.p.c.). 3. O kosztach postępowania kasacyjnego orzeczono zgodnie z art. 98 § 1 k.p.c. w związku z § 2 pkt 6 i § 10 ust. 4 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie. [ał] [SOP] I CSK 1866/23 3