I CSK 232/13

Sygn. akt I CSK 232/13 POSTANOWIENIE Dnia 15 stycznia 2014 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Tadeusz Wiśniewski w sprawie z powództwa E. H. przeciwko […] Towarzystwu Ubezpieczeń S.A. w W. o uznanie postanowień wzorca umowy za niedozwolone, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 15 stycznia 2014 r., na skutek skargi kasacyjnej strony pozwanej od wyroku Sądu Apelacyjnego w […] z dnia 20 listopada 2012 r., sygn. akt VI ACa […], odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania. 2 UZASADNIENIE Zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. W sprawie nie zachodzi żadna z tych przesłanek. Strona pozwana opiera wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania o potrzebę wykładni przepisów prawnych wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów oraz oczywistą zasadność skargi. Wniosku skarżącej nie sposób jednak podzielić. Nie można w szczególności uznać, że przepisami wymagającymi wykładni są art. 6, 61 i 808 § 4 k.c. oraz art. 18 ust. 2 ustawy z dnia 22 maja 2003 r. o ubezpieczeniach obowiązkowych, Ubezpieczeniowym Funduszu Gwarancyjnym i Polskim Biurze Ubezpieczycieli Komunikacyjnych. Brzmienie tych przepisów z punktu widzenia potrzeby procesowej sprawy nie budzi wątpliwości, a poza tym, co najważniejsze, przepisy te zastosowano w sprawie prawidłowo. Sąd wyjaśnił mianowicie, czy klauzula, którą posługuje się strona skarżąca w relacjach z konsumentami nie kształtuje ich praw i obowiązków w sposób sprzeczny z dobrymi obyczajami, rażąco naruszając ich interesy. Szczegółowa analiza skargi nie prowadzi także do wniosku, że jest ona oczywiście uzasadniona. Z tych względów należało odmówić przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (art. 3989 § 1 k.p.c. a contrario). aw es