I CSK 233/16

Sygn. akt I CSK 233/16 POSTANOWIENIE Dnia 7 grudnia 2016 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Krzysztof Pietrzykowski w sprawie z powództwa P. S.A. z siedzibą w W. przeciwko A. T. i K. K. o zapłatę, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 7 grudnia 2016 r., na skutek skargi kasacyjnej pozwanych od wyroku Sądu Apelacyjnego w (…) z dnia 13 listopada 2015 r., sygn. akt I ACa (...), 1. odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania; 2. zasądza od pozwanych na rzecz powódki kwotę 7200 (siedem tysięcy dwieście) złotych tytułem kosztów postępowania kasacyjnego. 2 UZASADNIENIE Zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. W niniejszej sprawie pozwany wniósł skargę kasacyjną, a jako uzasadnienie wniosku o przyjęcie jej do rozpoznania wskazał na występowanie na tle tej sprawy istotnego zagadnienia prawnego. Sprowadza się ono, w ocenie skarżącego, do konieczności wypowiedzi przez Sąd Najwyższy, czy w razie podziału spółki przez wydzielenie, jeżeli nowa spółka wchodzi w stosunki umowne powstałe przed podziałem, gdzie w umowach odwoływano się do regulaminu, to aby ten regulamin wiązał strony, spółka ta ma obowiązek informowania o wszelkich jego zmianach przez spółkę dzieloną (pozostałą jako niewydzielona część). Kwestia ta jest oczywista, nie ma na jej tle wątpliwości ani w doktrynie, ani w judykaturze - w skardze kasacyjnej na żadne takie wątpliwości też nie wskazano; wątpliwość co najwyżej ma charakter subiektywny, dotyczący skarżącego. Jest jasne, że wskutek sukcesji uniwersalnej, występującej przy podziale spółki, na spółkę wydzieloną przechodzi ogół praw i obowiązków. Dla konkretnej umowy wynikają one z jej treści i regulaminu, który stał się częścią jej treści w chwili jej zawarcia. Od tej pory jest to regulamin spółki wydzielonej, a nie dzielonej. Dla relacji umownej bez znaczenia są zatem jakiekolwiek zmiany w regulaminie spółki dzielonej dokonywane po wydzieleniu - spółka wydzielona oczywiście nie musi o nich informować strony umowy i zmiany te nie wiążą, jednak wiąże nadal regulamin obowiązujący w chwili zawarcia umowy aż do czasu zmiany przez spółkę wydzieloną tego regulaminu i dopiero wtedy pojawiłby się obowiązek informowania przewidziany w art. 3841 k.c. W skardze kasacyjnej wniesionej w niniejszej sprawie nie została wykazana żadna z okoliczności wskazanych w art. 3989 § 1 k.p.c., dlatego Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi do rozpoznania. jw 3