I CSK 234/14

Sygn. akt I CSK 234/14 POSTANOWIENIE Dnia 11 grudnia 2014 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Krzysztof Pietrzykowski w sprawie z wniosku P. […] S.A. w K. przy uczestnictwie K. G. o stwierdzenie nabycia przez zasiedzenie służebności przesyłu, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 11 grudnia 2014 r., na skutek skargi kasacyjnej uczestniczki postępowania od postanowienia Sądu Okręgowego w W. z dnia 9 sierpnia 2013 r., sygn. akt V Ca […], 1. odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania; 2. zasądza od uczestniczki postępowania na rzecz wnioskodawczyni 120 (sto dwadzieścia) złotych tytułem kosztów postępowania kasacyjnego. 2 UZASADNIENIE Zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. W niniejszej sprawie wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania uzasadniono występowaniem na tle tej sprawy istotnego zagadnienia prawnego, a także potrzebą wykładni przepisów budzących wątpliwości. W ocenie skarżącego istotne zagadnienie prawne dotyczy doliczania do okresu posiadania potrzebnego do zasiedzenia okresu posiadania z mocy imperium. O ile rzeczywiście dawniej kwestia ta budziła wątpliwości, o tyle została już wyjaśniona przez Sąd Najwyższy i nie uzasadnia przyjęcia skargi do rozpoznania. Inne zagadnienie prawne wskazane w skardze dotyczy dopuszczalności zasiedzenia służebności przesyłu za czas, gdy przepisy o tej służebności nie obowiązywały. Tu również już zostało wyjaśnione w orzecznictwie Sądu Najwyższego, że co do dawnych okresów można było zasiedzieć nieruchomość gruntową o treści odpowiadającej służebności przesyłu, natomiast co do nowych czasów, to okres posiadania takiej służebności gruntowej można doliczyć do okresu potrzebnego do zasiedzenia służebności przesyłu – kwestia ta jako wyjaśniona w orzecznictwie nie uzasadnia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania. Reszta wywodów zawartych w uzasadnieniu wniosku o przyjęcie skargi do rozpoznania ma charakter polemiki z orzeczeniem i nie uzasadnia przyjęcia skargi do rozpoznania. W skardze kasacyjnej wniesionej w niniejszej sprawie nie została wykazana żadna z okoliczności wskazanych w art. 3989 § 1 k.p.c., dlatego Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi do rozpoznania. aw