I CSK 24/15

WyrokIzba Cywilna2015-10-15

Skład orzekający: Kazimierz Zawada

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy dopuszczalne jest wprowadzenie w statucie spółdzielni niestandardowego sposobu liczenia terminu zawitego do zaskarżenia uchwały, wykraczającego poza ramy określone w art. 42 § 7 Prawa spółdzielczego, oraz czy sąd odwoławczy jest zobowiązany z urzędu uwzględnić upływ takiego terminu?
Ratio decidendi
Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania, uznając, że kwestie podniesione przez powódkę nie stanowią istotnych zagadnień prawnych wymagających wyjaśnienia. Wpływ na długość i bieg ustawowych terminów zawitych w drodze czynności prawnej, w tym statutu spółdzielni, jest możliwy tylko w granicach określonych ustawą. Ponadto, sąd rozpoznający apelację jako sąd merytoryczny jest z urzędu zobowiązany do uwzględnienia upływu terminu zawitego.
Stan faktyczny
Powódka zaskarżyła uchwały spółdzielni, a następnie wniosła skargę kasacyjną od wyroku Sądu Apelacyjnego oddalającego jej powództwo. Zarzuciła naruszenie przepisów Prawa spółdzielczego oraz Kodeksu cywilnego i Kodeksu postępowania cywilnego. Wniosła o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania, wskazując na istotne zagadnienia prawne dotyczące dopuszczalności modyfikacji terminu zawitego do zaskarżenia uchwały w statucie spółdzielni oraz obowiązku sądu uwzględnienia tego terminu z urzędu.
Rozstrzygnięcie
Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania i zasądził od powódki na rzecz strony pozwanej zwrot kosztów postępowania kasacyjnego.

Pełny tekst orzeczenia

Sygn. akt I CSK 24/15 POSTANOWIENIE Dnia 15 października 2015 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Kazimierz Zawada w sprawie z powództwa J. Ł. przeciwko […] Spółdzielni "E.” w W. o uchylenie uchwał, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 15 października 2015 r., na skutek skargi kasacyjnej powódki od wyroku Sądu Apelacyjnego w Warszawie z dnia 3 lipca 2014 r., sygn. akt VI ACa 1611/13, 1) odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania, 2) zasądza od powódki na rzecz strony pozwanej kwotę 120 (sto dwadzieścia) zł tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego. 2 UZASADNIENIE Według art. 3989 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. Przepis ten pozostaje w zgodzie z zaleceniami Rady Europy zezwalającymi na wprowadzanie środków ograniczających dostęp do sądu najwyższego szczebla. Powódka zarzuciła zaskarżonemu wyrokowi naruszenie art. 42 § 6 i 7 ustawy z dnia 16 października 1982 r. - Prawo spółdzielcze w związku z § 76 ust. 3 statutu pozwanej Spółdzielni, art. 58 § 3 k.c. oraz art. 202 zdanie drugie w związku z art. 391 § 1 k.p.c. Wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania uzasadniła występowaniem w sprawie dwóch istotnych zagadnień prawnych: 1) ocenie dopuszczalności wprowadzenia w statucie spółdzielni niemieszczącego się w granicach możliwości przewidzianej w art. 42 § 7 Prawa spółdzielczego odstępstwa od zasadniczego określonego w art. 42 § 6 Prawa spółdzielczego sposobu liczenia terminu zawitego do zaskarżenia uchwały, 2) ocenie dopuszczalności uwzględnienia przez sąd odwoławczy z urzędu upływu określonego w art. 42 § 6 Prawa spółdzielczego terminu zawitego do zaskarżenia uchwały. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Istotnym zagadnieniem prawnym w rozumieniu art. 3989 §1 pkt 1 k.p.c. jest objęte podstawami kasacyjnymi, doniosłe z punktu widzenia rozstrzygnięcia sprawy zagadnienie nierozwiązane dotąd w orzecznictwie, którego wyjaśnienie może się przyczynić do rozwoju prawa. Wskazane przez powódkę kwestie nie są zagadnieniami tego rodzaju. Wpływ na długość i bieg ustawowych terminów zawitych w drodze czynności prawnej, a więc także statutu spółdzielni, jest możliwy tylko w przypadkach i granicach określonych w ustawie (por. uchwała składu siedmiu sędziów Sądu Najwyższego z dnia 20 czerwca 2013 r., III CZP 2/13), 3 zaś sąd rozpoznający apelację jako sąd merytoryczny jest z urzędu zobowiązany do uwzględnienia upływu terminu zawitego (por. powołana wyżej uchwała oraz uchwała składu siedmiu sędziów Sądu Najwyższego z dnia 31 stycznia 2008 r., III CZP 49/07). Z tych względów Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej powódki do rozpoznania, a o kosztach postępowania kasacyjnego rozstrzygnął zgodnie z art. 98 w związku z art. 108 § 1 i art. 39821 k.p.c. oraz § 10 ust. 1 pkt 1 i § 12 ust. 4 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowione z urzędu (Dz. U. 2013.490).

Powiązane orzeczenia

Powołane przepisy

art. 3989 § 1 KPCart. 42 § 6art. 58 § 3 KCart. 202art. 391 § 1 KPCart. 42 § 7art. 3989 §1 pkt 1 KPCart. 98art. 108 § 1art. 39821 KPC§ 1§ 6

Źródło: Baza Orzeczeń Sądu Najwyższego (sn.pl), pozyskano 16.07.2026. · PDF źródłowy