I CSK 244/13

Sygn. akt I CSK 244/13 POSTANOWIENIE Dnia 18 grudnia 2013 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Krzysztof Pietrzykowski w sprawie z powództwa K. B. przeciwko C. G. o ochronę dóbr osobistych, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 18 grudnia 2013 r., na skutek skargi kasacyjnej powoda od wyroku Sądu Apelacyjnego w […] z dnia 22 października 2012 r., sygn. akt VI ACa […], odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania. 2 UZASADNIENIE Zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. W skardze kasacyjnej powoda jako uzasadnienie wniosku o przyjęcie jej do rozpoznania wskazano występowanie na tle tej skargi istotnego zagadnienia prawnego. Ma się ono sprowadzać do tego, że Sąd Najwyższy powinien doprecyzować kryteria, kiedy konkretną publikację będzie można uznać za jednoznaczną sugestię naruszającą dobra osobiste. Nie jest to zagadnienie prawne, które uzasadniałoby przyjęcie skargi do rozpoznania. Rolą Sądu Najwyższego nie jest bowiem prowadzenie właściwego dla doktryny prawa wywodu co do abstrakcyjnie ujętych kryteriów oceny, kiedy zawarta w publikacji prasowej sugestia jest jednoznaczna, przez co narusza dobra osobiste osoby, której publikacja ta dotyczy. Wypowiedź zbyt ogólnikowa o takich kryteriach nie miałaby też sensu, ponieważ nie byłaby ani wiążąca, ani nie mogłaby uwzględnić specyfiki poszczególnych spraw. Ocenę jednoznaczności sugestii można dokonywać wyłącznie na tle konkretnych spraw, a jej standard wypracowywać ad casum. W skardze kasacyjnej wniesionej w niniejszej sprawie nie została wykazana żadna z okoliczności wskazanych w art. 3989 § 1 k.p.c., dlatego Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi do rozpoznania. aw jw