I CSK 277/24

WyrokIzba Cywilna2025-10-07

Skład orzekający: Dariusz Pawłyszcze

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarga kasacyjna, której uzasadnienie wniosku o przyjęcie do rozpoznania ogranicza się do przytoczenia przesłanek z art. 3989 § 1 k.p.c. bez wskazania konkretnych zagadnień prawnych, przepisów wymagających wykładni lub zarzutów, które są oczywiście uzasadnione, spełnia wymogi formalne?
Ratio decidendi
Sąd Najwyższy uznał, że samo przytoczenie przesłanek z art. 3989 § 1 k.p.c. nie jest wystarczającym uzasadnieniem wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania. Wymagane jest wskazanie konkretnych zagadnień prawnych, przepisów wymagających wykładni lub zarzutów, które są oczywiście uzasadnione. Sąd Najwyższy nie ma obowiązku wyręczania strony skarżącej w poszukiwaniu argumentów przemawiających za przyjęciem skargi.
Stan faktyczny
Powodowie domagali się ustalenia nieważności umowy kredytu i zapłaty. Sąd Okręgowy ustalił nieważność umowy i zasądził część dochodzonej kwoty. Sąd Apelacyjny zmienił wyrok, oddalając powództwo o zapłatę odsetek za wcześniejszy okres. Powodowie wnieśli skargę kasacyjną, której uzasadnienie wniosku o przyjęcie do rozpoznania było lakoniczne. Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi do rozpoznania z powodu braku odpowiedniego uzasadnienia.
Rozstrzygnięcie
Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania i zasądził koszty postępowania kasacyjnego od skarżących na rzecz pozwanego banku.

Pełny tekst orzeczenia

I CSK 277/24 POSTANOWIENIE 7 października 2025 r. Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie: SSN Dariusz Pawłyszcze na posiedzeniu niejawnym 7 października 2025 r. w Warszawie w sprawie z powództwa A.M. i P.S. przeciwko Bank S.A. w W. o ustalenie i zapłatę, na skutek skargi kasacyjnej A.M. i P.S. od wyroku Sądu Apelacyjnego w Warszawie VI Wydział Cywilny z 15 maja 2023 r., VI ACa 546/22, 1. odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania; 2. zasądza solidarnie od A.M. i P.S. na rzecz Bank S.A. w W. 2700 (dwa tysiące siedemset) zł kosztów postępowania kasacyjnego. (G.G.) UZASADNIENIE Wyrokiem z 22 lutego 2022 r., XXV C 3305/19, Sąd Okręgowy w Warszawie ustalił nieważność umowy kredytu zawartej 9 lipca 2007 r. i zasądził od pozwanego banku na rzecz powodowych kredytobiorców 267 621,50 zł z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od 22 września 2017 r. (co do sumy 191 886,88 zł) i od 28 października 2021 r. (co do sumy 75 734,62 zł) oraz oddalił powództwo w pozostałym zakresie. Wyrokiem z 15 maja 2023 r., VI ACa 546/22, Sąd Apelacyjny w Warszawie zmienił zaskarżony wyrok tylko w ten sposób, że oddalił powództwo o zapłatę odsetek za okres do 30 listopada 2021 r. I CSK 277/24 2 Sąd ten wskazał, że kredytobiorcy jednoznaczne i stanowcze oświadczenie o odmowie potwierdzenia niedozwolonych postanowień umowy wyrazili dopiero na rozprawie 30 listopada 2021 r. i dopiero od dnia następnego rozpoczyna się opóźnienie banku co do obowiązku zwrotu spłat. Powodowi kredytobiorcy wnieśli o przyjęcie skargi do rozpoznania „ponieważ w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów oraz skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona”. Wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania nie zawierał innego uzasadnienia poza przytoczonym wyżej cytatem. Asystent sędziego w Sądzie drugiej instancji wezwał skarżących do uzupełnienia jej braków formalnych, wśród których nie było braku uzasadnienia wniosku o przyjęcie do rozpoznania (wymóg z art. 3984 § 2 k.p.c.). Uzupełniając braki formalne skarżący pismem z 9 listopada 2023 r. oświadczyli, że przez omyłkę nie zawarli w skardze kasacyjnej „uzasadnienia wniosku o przyjęcie jej do rozpoznania, które zgodnie z art. 3986 § 1 k.p.c. winno podlegać uzupełnieniu na podstawie wezwania Sądu drugiej instancji, jako brak wymogu wskazanego w art. 3984 § 2 k.p.c.” Sąd drugiej instancji nie wzywał ponownie skarżących do uzupełnienia braków skargi, a skarżący z własnej inicjatywy nie uzupełnili uzasadnienia wniosku o przyjęcie. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Sąd odwoławczy zasadnie nie wezwał skarżących do uzupełnienia braku uzasadnienia wniosku o przyjęcie skargi, ponieważ w skardze kasacyjnej takie uzasadnienie zostało zamieszczone. Jest nim fraza „ponieważ w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów oraz skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona”. Jednak tak ograniczone uzasadnienie nie wskazuje, jakie konkretnie zagadnienia prawne występują w sprawie, jakich przepisów dotyczy potrzeba wykładni oraz w zakresie których zarzutów kasacyjnych skarga jest oczywiście uzasadniona. I CSK 277/24 3 W orzecznictwie Sądu Najwyższego nie budzi wątpliwości, że powołanie się na poszczególne przesłanki z art. 3989 § 1 k.p.c. wymaga nie tylko ich odpowiedniego sformułowania ale również uzasadnienia występowania w sprawie. Sąd Najwyższy nie zastępuje strony skarżącej i nie jest jego rolą poszukiwanie ex officio argumentów przemawiających za przyjęciem skargi kasacyjnej do rozpoznania. Biorąc powyższe pod uwagę Sąd Najwyższy na podstawie art. 3989 k.p.c. oddalił wniosek o przyjęcie skargi do rozpoznania. Na podstawie art. 98 k.p.c. pozwanemu bankowi przysługuje od skarżących zwrot kosztów sporządzenia odpowiedzi na skargę kasacyjną w wysokości stawki minimalnej określonej w stosowanym odpowiednio § 10 ust. 4 pkt 2 rozporządzenia Min. Sprawiedl. w sprawie opłat za czynności adwokackie. (G.G.) [SOP]

Powiązane orzeczenia

Powołane przepisy

art. 3984 § 2 KPCart. 3986 § 1 KPCart. 3989 § 1 KPCart. 3989 KPCart. 98 KPC§ 2§ 1§ 10 ust. 4

Źródło: Baza Orzeczeń Sądu Najwyższego (sn.pl), pozyskano 20.07.2026. · PDF źródłowy