I CSK 30/18

Sygn. akt I CSK 30/18 POSTANOWIENIE Dnia 28 lutego 2018 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Krzysztof Pietrzykowski w sprawie ze skargi P. D. i R. S. o wznowienie postępowania w sprawie z wniosku C. E. M. i R. V. przy uczestnictwie A. R.-B. o przysposobienie małoletnich W. i X. O., na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 28 lutego 2018 r., na skutek skargi kasacyjnej skarżących od postanowienia Sądu Okręgowego w W. z dnia 3 lipca 2014 r., sygn. akt IV Cz […], odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania. 2 UZASADNIENIE Zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. W niniejszej sprawie w skardze kasacyjnej wnioskodawcy wskazali wiele argumentów mających uzasadniać przyjęcie jej do rozpoznania. Po pierwsze, nie występuje istotne zagadnienie prawne co do tego, czy sąd z urzędu powinien podjąć zawieszone postępowanie, gdy sprawa jest rozpoznawana w trybie nieprocesowym, jeżeli wpłynie pismo z adresem uczestnika postępowania, lecz bez wniosku o podjęcie postępowania. W tej sprawie w terminie rocznym takie pismo nie wpłynęło, a gdy wpłynęło spóźnione, to w świetle art. 182 § 1 k.p.c. nie miało już znaczenia prawnego. Po drugie, z tego samego powodu, tj. spóźnionego wpłynięcia pisma, nie ma potrzeby wykładni co do tego, czy profesjonalny pełnomocnik powinien zostać wezwany do uzupełnienia pisma o zawarcie w nim wniosku o podjęcie zawieszonego postępowania - ze względu na spóźnione złożenie pisma, nawet gdyby zawierało taki wniosek, to nie mogło prowadzić do podjęcia postępowania. Po trzecie, oczywiste naruszenie prawa mające uzasadnić przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania nie może wynikać z działalności ustawodawcy, a to sugeruje skarżący. Po czwarte, skarga nie jest oczywiście uzasadniona, ponieważ zaskarżone postanowienie nie jest rażąco wadliwe. W skardze kasacyjnej wniesionej w niniejszej sprawie nie została wykazana żadna z okoliczności wskazanych w art. 3989 § 1 k.p.c., dlatego Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi do rozpoznania. aw jw