I CSK 325/18

WyrokIzba Cywilna2019-01-02

Skład orzekający: Krzysztof Pietrzykowski

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy zaniżone zadośćuczynienie stanowi podstawę do przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania z uwagi na oczywistą zasadność skargi?
Ratio decidendi
Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania, uznając, że samo zaniżenie zadośćuczynienia nie świadczy o oczywistej zasadności skargi w rozumieniu art. 3989 § 1 k.p.c. Oczywista zasadność skargi wymaga, aby rozstrzygnięcie sądu drugiej instancji było oczywiście wadliwe, co w tym przypadku nie zostało wykazane, mimo istnienia istotnych wątpliwości co do wysokości zasądzonego zadośćuczynienia.
Stan faktyczny
Powódka wniosła skargę kasacyjną od wyroku sądu apelacyjnego zasądzającego zadośćuczynienie. Jako podstawę wniosku o przyjęcie skargi do rozpoznania powołała wyłącznie oczywistą zasadność skargi, argumentując, że zasądzone zadośćuczynienie jest zaniżone. Sąd Najwyższy uznał, że mimo istnienia wątpliwości co do wysokości zadośćuczynienia, nie zostały spełnione przesłanki do przyjęcia skargi do rozpoznania.
Rozstrzygnięcie
Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania i nie obciążył powódki kosztami postępowania kasacyjnego.

Pełny tekst orzeczenia

Sygn. akt I CSK 325/18 POSTANOWIENIE Dnia 2 stycznia 2019 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Krzysztof Pietrzykowski w sprawie z powództwa K.S. przeciwko […] "H." sp. z o.o. w S. o zapłatę, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 2 stycznia 2019 r., na skutek skargi kasacyjnej powódki od wyroku Sądu Apelacyjnego w […] z dnia 31 maja 2017 r., sygn. akt I ACa […], 1. odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania; 2. nie obciąża powódki kosztami postępowania kasacyjnego. UZASADNIENIE Zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. W niniejszej sprawie powódka wniosła skargę kasacyjną, a jako uzasadnienie wniosku o przyjęcie jej do rozpoznania powołała wyłącznie oczywistą zasadność skargi. 2 Uwzględniając całość okoliczności sprawy rzeczywiście można mieć wątpliwości, czy zasądzono na rzecz zadośćuczynienie we właściwej wysokości. Jednak zaniżone zadośćuczynienie nie świadczy o oczywistej zasadności skargi. Sąd II instancji obszernie wyjaśnił swoje stanowisko, zaś natura postępowania kasacyjnego wymaga, aby uznać oczywistą zasadność skargi, gdy rozstrzygnięcie Sądu II instancji jest oczywiście wadliwe, tzn. wyraźnie narusza prawo przy jego wykładni lub zastosowaniu. W tym przypadku jednak Sądy meriti najlepiej są w stanie poznać całokształt okoliczności, zatem nie ma podstaw do uznania zaskarżonego orzeczenia za oczywiście nieprawidłowe, choć niewątpliwie budzi ono istotne wątpliwości. Z tego też względu jest zasadne odstąpienie od obciążania skarżącej kosztami postępowania kasacyjnego. W skardze kasacyjnej wniesionej w niniejszej sprawie nie została wykazana żadna z okoliczności wskazanych w art. 3989 § 1 k.p.c., dlatego Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi do rozpoznania. jw

Powiązane orzeczenia

Powołane przepisy

art. 3989 § 1 KPC§ 1

Źródło: Baza Orzeczeń Sądu Najwyższego (sn.pl), pozyskano 26.07.2026. · PDF źródłowy