I CSK 327/18

Sygn. akt I CSK 327/18 POSTANOWIENIE Dnia 2 stycznia 2019 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Krzysztof Pietrzykowski w sprawie z powództwa E. B. przeciwko A. L. o zachowek, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 2 stycznia 2019 r., na skutek skargi kasacyjnej powódki od wyroku Sądu Apelacyjnego w […] z dnia 15 listopada 2017 r., sygn. akt V ACa […], 1. odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania; 2. zasądza od powódki na rzecz pozwanego kwotę 240 (dwieście czterdzieści) złotych tytułem kosztów postępowania kasacyjnego. 2 UZASADNIENIE Zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. W niniejszej sprawie powódka wniosła skargę kasacyjną, a jako uzasadnienie wniosku o przyjęcie jej do rozpoznania powołała się wyłącznie na oczywistą zasadność skargi. Ma ona wynikać z naruszenia przepisów postępowania. Skoro Sąd II instancji wydał wyrok reformatoryjny, to powinien na nowo ocenić cały zgromadzony materiał dowodowy. Zarzut ten jest chybiony i dowodzi niezrozumienia koncepcji apelacji pełnej, która pozwala na ponowne zbadanie sprawy w całości przez Sąd II instancji, który jest związany wyłącznie zakresem zaskarżenia. Jednakże nie oznacza to, że Sąd II instancji staje się „ponownym” Sądem I instancji. Sąd II instancji może przyjąć za własne ustalenia faktyczne i elementy oceny dowodów Sądu I instancji, które podziela. Oznacza to, że nie musi omawiać całego materiału dowodowego, a jedynie powinien wskazać wnioski i refleksje, jakie doprowadziły go do odmiennej oceny niż dokonana przez Sąd I instancji. W skardze kasacyjnej wniesionej w niniejszej sprawie nie została wykazana żadna z okoliczności wskazanych w art. 3989 § 1 k.p.c., dlatego Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi do rozpoznania. aj