I CSK 3300/25

I CSK 3300/25 POSTANOWIENIE 13 października 2026 r. Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie: SSN Jacek Widło na posiedzeniu niejawnym 13 października 2026 r. w Warszawie w sprawie z powództwa S.M. przeciwko M. spółce akcyjnej w G. o zapłatę, na skutek skargi kasacyjnej S.M. od wyroku Sądu Apelacyjnego w Katowicach z 18 grudnia 2024 r., V AGa 406/22, 1. odrzuca skargę kasacyjną; 2. nie obciąża powoda kosztami postępowania kasacyjnego; 3. oddala wniosek pełnomocnika powoda o przyznanie kosztów pomocy prawnej świadczonej z urzędu w postępowaniu kasacyjnym. (E.C.) I CSK 3300/25 2 UZASADNIENIE Powód S.M. wniósł skargę kasacyjną od wyroku Sądu Apelacyjnego w Katowicach z 18 grudnia 2022 r., w sprawie przeciwko M. Spółce Akcyjnej w G. o zapłatę. W odpowiedzi na skargę kasacyjną Pozwana wniosła o odrzucenie skargi kasacyjnej, ewentualnie o wydanie postanowienia o odmowie przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania i zasądzenie kosztów. Sąd Najwyższy zważył, co następuje. Skarga kasacyjna podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 3984 § 1 k.p.c. jednym z elementów konstrukcyjnych skargi kasacyjnej jest m.in. wskazanie, zakresu zaskarżenia to jest czy orzeczenie, od którego jest wniesiona skarga, zostało zaskarżone w całości czy w części (pkt 1), a także sformułowanie wniosku o uchylenie lub uchylenie i zmianę orzeczenia z oznaczeniem zakresu żądanego uchylenia i zmiany (pkt 3) oraz sformułowanie wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania i jego uzasadnienia. Koniecznym wymaganiem jest, aby zakres zaskarżenia i wniosek o uchylenie lub o uchylenie i zmianę orzeczenia były ze sobą ściśle skorelowane, przy czym brak tej korelacji skutkuje odrzuceniem skargi (zob. m.in. postanowienia Sądu Najwyższego: z 12 października 2007 r., V CSK 309/07; z 23 sierpnia 2012 r., III CSK 161/12; z 10 kwietnia 2013 r., III CSK 64/13; z 24 kwietnia 2013 r., III CSK 77/13; z 24 sierpnia 2016 r., V CSK 112/16, z 22 września 2022 r., I CSK 3700/22). Skarżący wskazał, że wnosi skargę kasacyjną i określił wyrok, od którego skargę tę wnosi natomiast, nie wskazał w ogóle zakresu zaskarżenia to jest czy zaskarża wyrok w całości, czy też w części. Także z wniosku o uchylenie i zmianę zaskarżonego wyroku nie można wyinterpretować zakresu zaskarżenia, bowiem wniosek o uchylenie dotyczy różnych punktów wyroków zarówno sądu pierwszej jak i drugiej instancji. W tym zakresie braki te są nieusuwalne i skarga kasacyjna podlega odrzuceniu bez wezwania do ich usunięcia. Dodatkowo należy zauważyć, że skarga posiada także inne braki konstrukcyjne, których usunięcie jest niecelowe wobec stwierdzonych powyżej braków nieusuwalnych. We wnioskach skargi brak jest I CSK 3300/25 3 wyraźnie wyartykułowanego wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania, a wniosek, który zawarto w punkcie piątym skargi odwołuje się do art. 3983 § 1 pkt 1, 2 k.p.c. (podstaw kasacyjnych) a nie do przesłanek przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (tj art. 3989 § 1 pkt 1-4 k.p.c.). Brak jest też uzasadnienia wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania. Z tych względów Sąd Najwyższy odrzucił skargę kasacyjną na podstawie art. 3986 § 3 k.p.c. O kosztach postępowania kasacyjnego orzeczono na podstawie art. 102 w zw. z art. 391 § 1 i art. 39821 k.p.c., biorąc pod uwagę szczególną sytuacje osobistą, majątkową i stan zdrowia powoda. Wniosek pełnomocnika powoda o przyznanie kosztów w postępowaniu kasacyjnym oddalono, gdyż wystąpienie braków konstrukcyjnych nieusuwalnych nie kwalifikuje się jako pomoc prawna udzielona z urzędu, wobec skargi kasacyjnej. W orzecznictwie Sądu Najwyższego utrwalony jest pogląd, że czynności adwokata (radcy prawnego) ustanowionego z urzędu, które są sprzeczne z zasadami profesjonalizmu, wywołując skutek w postaci odrzucenia środka prawnego, nie uzasadniają przyznania mu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej (postanowienie Sądu Najwyższego z 12 lutego 1999 r., II CKN 341/98, OSNC 1999, nr 6, poz.123, z 20 września 2007 r., II CZ 69/07 (OSNC 2008, nr 3, poz.41, z 11 maja 2011 r., II CSK 699/10, OSNC-ZD 2011, nr C, poz. 72, z 2 grudnia 2011 r., III CZ 69/11, OSNC- ZD 2013, nr A, poz. 12, i z 12 grudnia 2017 r., II CSK 474/17). (E.C.) [a.ł]