I CSK 340/14

WyrokIzba Cywilna2015-01-28

Skład orzekający: Antoni Górski

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarga kasacyjna może zostać przyjęta do rozpoznania z powodu jej oczywistej zasadności, gdy zaskarżone orzeczenie nie jest niewątpliwie sprzeczne z przepisami prawa lub nie zostało wydane w wyniku oczywiście błędnej wykładni lub zastosowania prawa?
Ratio decidendi
Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania, uznając, że nie zachodzi jej oczywista zasadność. Sąd Apelacyjny dokonał wnikliwej oceny materiału dowodowego, w tym przeprowadził dodatkowy dowód z opinii biegłego, a ocena dowodów przez sąd nie przekroczyła granic swobody sędziowskiej. Kwestionowanie oceny dowodów w skardze kasacyjnej, jeśli nie wykracza poza te granice, nie stanowi podstawy do przyjęcia skargi do rozpoznania z powodu oczywistej zasadności.
Stan faktyczny
Powód wniósł skargę kasacyjną od wyroku Sądu Apelacyjnego, który zmienił wyrok Sądu I instancji na jego niekorzyść. Skarżący argumentował, że skarga kasacyjna jest oczywiście zasadna. Sąd Najwyższy rozpoznał sprawę na posiedzeniu niejawnym.
Rozstrzygnięcie
Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania i zasądził od powoda na rzecz pozwanego koszty zastępstwa prawnego w postępowaniu kasacyjnym.

Pełny tekst orzeczenia

Sygn. akt I CSK 340/14 POSTANOWIENIE Dnia 28 stycznia 2015 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Antoni Górski w sprawie z powództwa J. M. przeciwko A. S.A. w W. o zapłatę, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 28 stycznia 2015 r., na skutek skargi kasacyjnej powoda od wyroku Sądu Apelacyjnego w (…) z dnia 6 grudnia 2013 r., sygn. akt VI ACa (…), odmawia przyjęcia skargi do rozpoznania; zasądza od powoda na rzecz pozwanego 1800 (jeden tysiąc osiemset) zł kosztów zastępstwa prawnego w postępowaniu kasacyjnym. 2 UZASADNIENIE Skarżący wskazuje oczywistą zasadność wniesionej skargi kasacyjnej, jako przesłankę uzasadniającą przyjęcie jej do rozpoznania. Trafnie przywołuje przy tym stanowisko orzecznictwa, zgodnie z którym oparcie skargi kasacyjnej na przesłance wynikającej z art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c. jest możliwe tylko wówczas, gdy już na pierwszy rzut oka wskazane w skardze kasacyjnej jej podstawy zasługują na uwzględnienie, tj. gdy zaskarżone orzeczenie jest niewątpliwie sprzeczne z zasadniczymi i niepodlegającymi różnej wykładni przepisami prawa albo zostało wydane w wyniku oczywiście błędnej, widocznej bez głębszej analizy prawniczej wykładni lub niewłaściwego zastosowania prawa (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 9 grudnia 2009 r., II PK 202/09). Wbrew jednak jego przeświadczeniu, w sprawie nie ma przesłanek przemawiających za przyjęciem skargi kasacyjnej do rozpoznania z powodu jej oczywistej zasadności. Sąd Apelacyjny, wobec rozbieżności w materiale dowodowym, przeprowadził dodatkowo dowód z opinii biegłego J.K. i dokonał wnikliwej oceny całości materiału dowodowego w sprawie. Z uzasadnienia skarżonego wyroku wynika przy tym, że przyczyną zmiany orzeczenia Sądu I-ej Instancji na niekorzyść powoda nie była odmienna interpretacja ogólnych warunków ubezpieczenia, stanowiących załącznik do umowy ubezpieczenia - jak to zdaje się sugerować skarżący - ale ocena kosztów wywozu gruzu, które, zdaniem Sądu Apelacyjnego, zostały zawyżone przez biegłego "w sposób arbitralny" (k. 32 uzasadnienia). Dokonana przez sąd ocena dowodów, kwestionowana w sposób pośredni w skardze kasacyjnej, nie może być przyczyną przyjęcia tej skargi do rozpoznania, jeżeli nie przekracza, jak to ma miejsce w niniejszej sprawie, granic zagwarantowanej w art. 233 § 1 k.p.c. swobody oceny sędziowskiej. Dlatego odmówiono przyjęcia skargi do rozpoznania, z obciążeniem powoda kosztami zastępstwa procesowego w postępowaniu kasacyjnym (art. 3989 § 2 w zw. z art. 98 § 1 k.p.c.).

Powiązane orzeczenia

Powołane przepisy

art. 3989 § 1 pkt 4 KPCart. 233 § 1 KPCart. 3989 § 2art. 98 § 1 KPC§ 1 pkt 4§ 1§ 2

Źródło: Baza Orzeczeń Sądu Najwyższego (sn.pl), pozyskano 20.07.2026. · PDF źródłowy