I CSK 3538/24

PostanowienieIzba Cywilna2026-03-31

Skład orzekający: Marcin Trzebiatowski

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy Sąd Najwyższy przyjmie skargę kasacyjną do rozpoznania, jeśli skarżący nie wykazał istnienia przesłanek określonych w art. 3989 § 1 k.p.c.?
Ratio decidendi
Sąd Najwyższy odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania, jeśli skarżący nie wykaże w uzasadnieniu wniosku istnienia przesłanek określonych w art. 3989 § 1 k.p.c. Uzasadnienie wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania musi zawierać argumentację prawną wskazującą na istnienie przesłanek o charakterze publicznoprawnym, które mogą stanowić podstawę oceny skargi pod kątem jej przyjęcia. Samo powołanie się na potrzebę wykładni przepisów bez szczegółowego uzasadnienia nie jest wystarczające.
Stan faktyczny
Pozwany Bank S.A. wniósł skargę kasacyjną od wyroku Sądu Okręgowego w Warszawie. Wniosek o jej przyjęcie do rozpoznania uzasadnił potrzebą wykładni art. 3851 § 1 i 2 k.c. w zakresie skutków uznania postanowień umownych za abuzywne i możliwości zastąpienia takich postanowień przepisami dyspozytywnymi. Sąd Najwyższy uznał, że przepisy dotyczące przedstawionej problematyki były przedmiotem wykładni TSUE i SN, a problemy wskazane przez skarżącego można uznać za wyjaśnione.
Rozstrzygnięcie
Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania i zasądził od pozwanego na rzecz powodów zwrot kosztów postępowania kasacyjnego.

Pełny tekst orzeczenia

I CSK 3538/24 POSTANOWIENIE 31 marca 2026 r. Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie: SSN Marcin Trzebiatowski na posiedzeniu niejawnym 31 marca 2026 r. w Warszawie w sprawie z powództwa A. spółki z ograniczoną odpowiedzialnością […] przeciwko […] spółce akcyjnej w W. o zapłatę, na skutek skargi kasacyjnej A. spółki z ograniczoną odpowiedzialnością […] od wyroku Sądu Apelacyjnego we Wrocławiu z 28 maja 2024 r., I AGa 163/23, 1. odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania; 2. zasądza od A. sp. z o.o. […] na rzecz […] S.A. w W. kwotę 5 400 (pięć tysięcy czterysta) złotych z odsetkami w wysokości odsetek ustawowych za opóźnienie w spełnieniu świadczenia pieniężnego za czas po upływie tygodnia od doręczenia powodowi odpisu niniejszego postanowienia tytułem kosztów postępowania kasacyjnego. (M.K.) I CSK 3538/24 2 UZASADNIENIE Powód A. Sp. z o.o. […] wniósł skargę kasacyjną od wyroku Sądu Apelacyjnego we Wrocławiu z 28 maja 2024 r. Wniosek o jej przyjęcie do rozpoznania uzasadnił oczywistą zasadnością skargi kasacyjnej. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. Jak wskazano powyżej skarżący oparł wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania na jej oczywistej zasadności. Zgodnie z utrwalonym stanowiskiem judykatury, odwołanie się do przesłanki oczywistej zasadności skargi kasacyjnej wymaga przedstawienia, w czym wyraża się „oczywista zasadność” skargi oraz argumentacji wykazującej, że istotnie skarga jest oczywiście uzasadniona. Chodzi tu o wykazanie kwalifikowanej postaci naruszenia prawa materialnego lub procesowego, polegającej na jego oczywistości widocznej prima facie, przy wykorzystaniu podstawowej wiedzy prawniczej (m.in. postanowienie Sądu Najwyższego z 23 listopada 2011 r., III PK 44/11). Celem sformułowania powyższej przesłanki przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania nie jest wykazanie jedynie oczywistego naruszenie konkretnego przepisu prawa materialnego lub procesowego, lecz sytuacji, w której naruszenie to spowodowało wydanie oczywiście nieprawidłowego orzeczenia (postanowienie Sądu Najwyższego z 6 listopada 2012 r., III SK 16/12). W ocenie skarżącego skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona ze względu na naruszenie prawa materialnego przez niewłaściwe zastosowanie art. 410 § 2 k.c. w zw. z art. 405 k.c. w zw. z art. 354 § 1 k.c. w zw. z art. 6 k.c. Oczywistość naruszenia zdaniem skarżącego polega na tym, że Sądy obu instancji ograniczyły się do analizy ważności transakcji […] oraz skuteczności uchylenia się I CSK 3538/24 3 od skutków prawnych oświadczenia woli przez powoda, lecz zaniechały ustalenia, czy pozwany był uprawniony do pobrania od powoda świadczenia […]. Okoliczności wskazane przez skarżącego nie usprawiedliwiają takiej oceny zaskarżonego orzeczenia. Brak jest jakichkolwiek podstaw, aby twierdzić, że w niniejszej sprawie doszło do oczywistego naruszenia prawa. Treść uzasadnienia wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania nie przekonuje o jej oczywistej zasadności. W związku z tym, że uzasadnienie wniosku dotyczące tej przesłanki przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania sprowadza się do kwestionowania oceny materiału dowodowego i ustaleń faktycznych należy przypomnieć, iż stosownie do art. 3983 § 3 k.p.c. podstawą skargi kasacyjnej nie mogą być zarzuty dotyczące ustalenia faktów lub oceny dowodów. Ubocznie należy jedynie wskazać, że skarżący nie ma racji, twierdząc, iż Sądy obu instancji zaniechały ustalenia czy pozwany był uprawniony do pobrania od powoda świadczenia […]. Z ustaleń faktycznych w niniejszej sprawie wynika, że przed zawarciem umowy powód otrzymał dokumenty zawierające szczegółowe postanowienia w zakresie przedterminowego rozliczenia umowy, które były jednoznaczne i wskazywały wprost, iż w przypadku przedterminowego rozliczenia transakcji […] ustalenie kwoty rozliczenia polegało na wyliczeniu bieżącej wyceny transakcji i dokonaniu zestawienia zobowiązań wymagalnych, co też pozwany […] wykonał, w wyniku czego pobrano z rachunku rozliczeniowego strony powodowej sporną kwotę […]. Wobec powyższego nie można uznać, że przesłanka przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania została w sposób właściwy wykazana. Ze względów podanych powyżej Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji (art. 3989 § 2 k.p.c.). Marcin Trzebiatowski (M.K.) [a.ł] I CSK 3538/24 4

Powiązane orzeczenia

Powołane przepisy

art. 3989 § 1 KPCart. 410 § 2 KCart. 405 KCart. 354 § 1 KCart. 6 KCart. 3983 § 3 KPCart. 3989 § 2 KPC§ 1§ 2§ 3

Źródło: Sąd Najwyższy, repozytorium https://repozytorium2.sn.pl, pozyskano 29.10.2026. Treść przetworzona przez legal-ai.pl (konwersja tekstu, podział na fragmenty, analiza AI, powiązania z innymi danymi); Sąd Najwyższy nie zatwierdza tych materiałów ani nie ponosi za nie odpowiedzialności. · PDF źródłowy