I CSK 425/17

WyrokIzba Cywilna2017-11-24

Skład orzekający: Józef Frąckowiak

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarga kasacyjna w sprawie o rozgraniczenie, oparta na zarzucie kwestionowania ustaleń i ocen prawnych sądu drugiej instancji, może zostać przyjęta do rozpoznania przez Sąd Najwyższy?
Ratio decidendi
Sąd Najwyższy odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania, jeśli jej uzasadnienie nie spełnia wymogów określonych w art. 398^4 § 2 k.p.c. Skarga kasacyjna nie może być oparta na kwestionowaniu ustaleń i ocen prawnych sądu drugiej instancji, co zgodnie z art. 398^3 § 3 k.p.c. jest niedopuszczalne.
Stan faktyczny
Wnioskodawczyni złożyła skargę kasacyjną od postanowienia Sądu Okręgowego w K. w sprawie o rozgraniczenie. Wnioskodawczyni wniosła o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania, opierając się na przesłance oczywistej zasadności skargi. Sąd Najwyższy rozpoznał wniosek na posiedzeniu niejawnym.
Rozstrzygnięcie
Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.

Pełny tekst orzeczenia

Sygn. akt I CSK 425/17 POSTANOWIENIE Dnia 24 listopada 2017 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Józef Frąckowiak w sprawie z wniosku E. W. przy uczestnictwie T. K. i M. K. o rozgraniczenie, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 24 listopada 2017 r., na skutek skargi kasacyjnej wnioskodawczyni od postanowienia Sądu Okręgowego w K. z dnia 28 lutego 2017 r., sygn. akt I Ca […], odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania. 2 UZASADNIENIE Określone w art. 3984 § 2 k.p.c. wymaganie uzasadnienia w skardze kasacyjnej wniosku o przyjęcie jej do rozpoznania zostaje spełnione, jeśli skarżący wykaże, że w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. Cel wymagania przewidzianego w art. 3984 § 2 k.p.c. może być zatem osiągnięty jedynie przez powołanie i uzasadnienie istnienia przesłanek o charakterze publicznoprawnym, które będą mogły stanowić podstawę oceny skargi kasacyjnej pod kątem przyjęcia jej do rozpoznania. Na tych jedynie przesłankach Sąd Najwyższy może oprzeć rozstrzygnięcie w kwestii przyjęcia bądź odmowy przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania. Wnioskodawczyni E. W. we wniesionej skardze kasacyjnej od postanowienia Sądu Okręgowego w K. z dnia 28 lutego 2017 r. wniosek ojej przyjęcie do rozpoznania oparła na przesłance wskazanej w art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c. Szczegółowa analiza uzasadnienia wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania nie pozwala na stwierdzenie, że skarga wnioskodawczyni jest oczywiście uzasadniona. Skarga kasacyjna sprowadza się w istocie do kwestionowania ustaleń i ocen prawnych sądu II instancji, co zgodnie z art. 3983 § 3 k.p.c. jest niedopuszczalne. Wskazać należy, że nie zachodzi również nieważność postępowania, którą Sąd Najwyższy bierze pod rozwagę - w granicach zaskarżenia - z urzędu (art. 39813 § 1 k.p.c.). Z przytoczonych względów należało odmówić przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (art. 3989 § 2 k.p.c.). O kosztach dla uczestników nie orzeczono, gdyż ich odpowiedź na skargę podlegała zwrotowi stosownie do art. 132 § 1 zd. trzecie k.p.c. aw aj

Powiązane orzeczenia

Powołane przepisy

art. 3984 § 2 KPCart. 3989 § 1 pkt 4 KPCart. 3983 § 3 KPCart. 39813 § 1 KPCart. 3989 § 2 KPCart. 132 § 1§ 2§ 1 pkt 4§ 3§ 1

Źródło: Baza Orzeczeń Sądu Najwyższego (sn.pl), pozyskano 21.07.2026. · PDF źródłowy