I CSK 4437/22

I CSK 4437/22 POSTANOWIENIE 9 sierpnia 2023 r. Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie: SSN Dariusz Zawistowski na posiedzeniu niejawnym 9 sierpnia 2023 r. w Izbie Cywilnej w Warszawie w sprawie z powództwa C. spółki akcyjnej w T. przeciwko G. spółce akcyjnej w W. z udziałem interwenienta ubocznego po stronie pozwanego – T. spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w K. o zapłatę, na skutek skargi kasacyjnej G. spółki akcyjnej w W. od wyroku Sądu Apelacyjnego w Katowicach z 22 grudnia 2021 r., V AGa 406/20, 1. odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania 2. zasądza od pozwanego na rzecz powoda kwotę 2700 zł (dwa tysiące siedemset) tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego, wraz z odsetkami ustawowymi w przypadku opóźnienia rozpoczynającego bieg po upływie tygodnia od dnia doręczenia postanowienia odmawiającego przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania. sp I CSK 4437/22 2 UZASADNIENIE Zgodnie z brzmieniem art. 3989 § 1 k.p.c. Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania w następujących wypadkach: – w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, – istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, – zachodzi nieważność postępowania, – skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. Skarga kasacyjna jest nadzwyczajnym środkiem zaskarżenia, którego rozpoznanie przez Sąd Najwyższy musi być uzasadnione względami o szczególnej doniosłości, wykraczającymi poza indywidualny interes skarżącego, a mającymi swoje źródło w interesie publicznym, w szczególności przez zapewnienie jednolitej wykładni i stosowania prawa. Skarga kasacyjna pozwanego od wyroku Sądu Apelacyjnego w Katowicach z dnia 22 grudnia 2021 r. zawiera wniosek o jej przyjęcie do rozpoznania z powołaniem się na jej oczywistą zasadność. Analiza wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania i jego uzasadnienia prowadzi jednakże do stwierdzenia, że wskazana przez skarżącego podstawa przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania nie zachodzi. Brak jest także podstaw by przyjąć, że w sprawie miała miejsce nieważność postępowania. Twierdzenie o istnieniu przesłanki do przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania z powodu jej oczywistej zasadności, nie znajduje bowiem dostatecznego uzasadnienia w świetle argumentacji przytoczonej w tym zakresie przez skarżącego. W judykaturze utrwalone jest stanowisko, że oczywista zasadność skargi kasacyjnej ma miejsce jedynie wówczas, gdy bez dokonania głębszej analizy dla przeciętnego prawnika jest oczywiste, że podstawy skargi zasługują na uwzględnienie, a zatem ma miejsce kwalifikowana postać naruszenia prawa, zauważalna prima facie przy wykorzystaniu podstawowej wiedzy prawniczej i przesądza to o wadliwości zaskarżonego orzeczenia w stopniu nakazującym I CSK 4437/22 3 uwzględnienie skargi. Dla takiej oceny stanowisko przedstawione przez skarżącego, związane ze stwierdzeniem, że „brak jest wystąpienia wadliwego wykonania przez Interwenienta (T. sp. z o.o. z siedzibą w K.) w zakresie wskazanym przez Powoda, a tym samym brak jest podstaw do wypłaty świadczenia z tytułu Gwarancji ubezpieczeniowej” oraz że „brak spełnienia warunków formalnych wezwania do zapłaty z Gwarancji”, nie daje zaś podstaw. Wywody skarżącego w tym zakresie, odnoszące się w istocie do stanu faktycznego sprawy , nie wskazują dostatecznie na oczywistą zasadność skargi kasacyjnej. Z tych względów w przedmiocie wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania orzeczono jak w treści postanowienia (art. 3989 § 2 k.p.c.). O kosztach postępowania kasacyjnego orzeczono na podstawie art. 98 § 1 w zw. z art. 391 § 1 i art. 39821 k.p.c. sp [ł.n]