I CSK 4508/22

I CSK 4508/22 POSTANOWIENIE 22 maja 2024 r. Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie: SSN Marcin Łochowski na posiedzeniu niejawnym 22 maja 2024 r. w Warszawie w sprawie z powództwa M. S. i A. K. przeciwko Bankowi spółce akcyjnej w G. o ustalenie i zapłatę, na skutek skargi kasacyjnej Banku spółki akcyjnej w G. od wyroku Sądu Apelacyjnego w Gdańsku z 18 marca 2022 r., V ACa 63/22, 1. odrzuca skargę kasacyjną; 2. zasądza od Banku Spółki Akcyjnej w W. na rzecz M. S. i A. K. po 2700 złotych kosztów postępowania kasacyjnego. UZASADNIENIE Pozwany Bank S.A. w G. wniósł skargę kasacyjną od wyroku Sądu Apelacyjnego w Gdańsku z 18 marca 2022 r., zaskarżając ten wyrok w części, tj. w zakresie pkt II. i IV., wnosząc o jego uchylenie w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania. W odpowiedzi na skargę powódki wnosiły o odmowę przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania, ewentualnie o oddalenie skargi kasacyjnej oraz zasądzenie kosztów postępowania kasacyjnego. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: I CSK 4508/22 2 Zgodnie z art. 3984 § 1 k.p.c. do elementów konstrukcyjnych skargi kasacyjnej należy m.in. wskazanie, czy orzeczenie, od którego jest wniesiona skarga, zostało zaskarżone w całości czy w części (pkt 1), a także sformułowanie wniosku o uchylenie lub uchylenie i zmianę orzeczenia z oznaczeniem zakresu żądanego uchylenia i zmiany (pkt 3). Bezwzględnym wymogiem jest, aby zakres zaskarżenia i wniosek o uchylenie lub o uchylenie i zmianę orzeczenia były ze sobą ściśle skorelowane, przy czym brak tej korelacji skutkuje odrzuceniem skargi (zob. m.in. postanowienia SN: z 12 października 2007 r., V CSK 309/07; z 23 sierpnia 2012 r., III CSK 161/12; z 10 kwietnia 2013 r., III CSK 64/13; z 24 kwietnia 2013 r., III CSK 77/13; z 24 sierpnia 2016 r., V CSK 112/16). Pozwany zaskarżył wyrok Sądu Apelacyjnego w oznaczonej w skardze części, ale wniósł o jego uchylenie w całości. W skardze brak zatem fundamentalnej korelacji między zakresem zaskarżenia a zakresem wniosku kasacyjnego, co musi skutkować odrzuceniem skargi. Z tych względów Sąd Najwyższy odrzucił skargę kasacyjną na podstawie art. 3986 § 3 k.p.c., a stosownie do art. 98 § 1 i 3 w zw. z art. 99 k.p.c. oraz § 10 ust. 4 pkt 2 w zw. z § 2 pkt 7 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych obciążył skarżącego kosztami postępowania kasacyjnego. [SOP] [ms]