I CSK 453/14

Sygn. akt I CSK 453/14 POSTANOWIENIE Dnia 22 stycznia 2015 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Mirosław Bączyk w sprawie z powództwa M. L. K. przeciwko M. J. M. o uznanie czynności prawnej za bezskuteczną i nakazanie, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 22 stycznia 2015 r., na skutek skargi kasacyjnej pozwanej od wyroku Sądu Apelacyjnego w […] z dnia 13 lutego 2013 r., sygn. akt VI ACa […], 1. odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania; 2. zasądza od pozwanej na rzecz powódki kwotę 3600 (trzy tysiące sześćset) zł tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego. 2 UZASADNIENIE Pozwana złożyła skargę kasacyjną od wyroku Sądu Apelacyjnego z dnia 13 lutego 2013 r., który zapadł w wyniku wniesienia apelacji przez obie strony od wyroku Sądu Okręgowego z dnia 25 kwietnia 2012 r. Sąd Apelacyjny zaskarżonym wyrokiem zmienił wyrok Sądu Okręgowego i uznał za bezskuteczną wobec strony powodowej opisaną w pkt I sentencji wyroku czynność prawną obejmującą częściowy podział majątku małżonków (dłużnika i jego żony, osoby trzeciej w rozumieniu art. 527 k.c.). W skardze kasacyjnej podnoszono naruszenie art. 527 § 1 k.c. w zw. z art. 65 § 2 k.c. Skarżąca domagała się uchylenia zaskarżonego wyroku i przekazania sprawy Sądowi pierwszej instancji do ponownego rozpoznania. Motywując wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania, skarżąca stwierdziła, że w rozpoznawanej sprawie istnieje istotne zagadnienie prawne, które sprowadza się do pytania sformułowanego w pkt III skargi i bliżej uzasadnionego w pkt V tej skargi. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Analizując treść zaskarżonego wyroku, treść skargi kasacyjnej i zawartą w niej prawną argumentację wniosku o przyjęcie skargi do rozpoznania (pkt V skargi) oraz treści odpowiedzi na skargę kasacyjną (k. 599 i n. akt), Sąd Najwyższy stwierdził, że w rozpoznawanej sprawie nie wystąpiła przesłanka przyjęcia jej do rozpoznania, przewidziana w art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c. Nie ma, oczywiście, przeszkód obejmowania skargą pauliańską także czynności prawnej polegającej na częściowym podziale majątku wspólnego, którego skutkiem byłoby przesuniecie niektórych składników majątku wspólnego małżonków do majątku osobistego jednego z małżonków. Chodzi tylko o to, czy wystąpiły wszystkie zasadnicze, obiektywne i subiektywne przesłanki skuteczności takiej skargi. Z ustaleń Sądów meriti wynika, że w wyniku zawartej w dniu 28 czerwca 2005 r. notarialnej umowy o częściowy podział majątku wspólnego (obejmującego jego zasadnicze składniki – własnościowe prawo do lokalu i nieruchomość gruntową) pozwana (osoba trzecia w rozumieniu art. 527 k.c.) nabyła nieodpłatnie wspomniane składniki majątkowe (art. 528 k.c.). Doszło tym samym do nieodpłatnego rozporządzenia elementami majątkowymi tworzącymi majątek należący także do dłużnika (małżonka pozwanej). 3 Oznacza to na pewno pogorszenie stanu niewypłacalności tego dłużnika, skoro do wyzbycia się istotnych składników majątku wspólnego doszło bez żadnego ekwiwalentu (art. 527 § 2 k.c.). Nie ma więc znaczenia w tej sytuacji to, że dłużnik – z racji swojej odpowiedzialności deliktowej (art. 415 k.c.) - mógłby odpowiadać wobec wierzyciela (wierzyciela pauliańskiego) jedynie majątkiem odrębnym (obecnie – osobistym; art. 787 k.p.c.). W tej sytuacji Sąd Najwyższy na podstawie art. 3989 § 2 k.p.c. odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania. O kosztach postępowania kasacyjnego orzeczono stosownie do postanowień art. 98 k.p.c., 108 § 1 k.p.c. i § § 6, 12 rozporządzenia MS z 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (…) (Dz.U. nr 163, poz. 1349 ze zm.).