I CSK 469/13

Sygn. akt I CSK 469/13 POSTANOWIENIE Dnia 17 kwietnia 2014 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Krzysztof Pietrzykowski w sprawie ze skargi R. […] Spółki z o.o. w W. obecnie C. […] Spółki z o.o. w W. przeciwko P. P. o uchylenie wyroku sądu polubownego, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 17 kwietnia 2014 r., na skutek skargi kasacyjnej skarżącej (powódki) od wyroku Sądu Apelacyjnego w […] z dnia 11 kwietnia 2013 r., sygn. akt I ACa […], 1. odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania; 2. zasądza od skarżącej (powódki) na rzecz pozwanej 1800 (tysiąc osiemset) złotych tytułem kosztów postępowania kasacyjnego. 2 UZASADNIENIE Zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. W skardze kasacyjnej w niniejszej sprawie jako uzasadnienie wniosku o przyjęcie jej do rozpoznania powołano się na występowanie istotnego zagadnienia prawnego na tle art. 1206 § 2 pkt 2 k.p.c. Zostało ono przedstawione jako wieloaspektowe, sprowadzające się do potrzeby wypowiedzi, w jakim zakresie sąd w postępowaniu ze skargi o uchylenie wyroku sądu polubownego może dokonywać własnej oceny sprawy, co oznacza merytoryczne badanie sprawy przez niego itp. Zagadnienie to zostało ujęte nadmiernie szeroko - w istocie wymaga od Sądu Najwyższego wypowiedzi typu naukowego, kompleksowej analizy istoty postępowania w sprawie o uchylenie wyroku sądu polubownego. Ponadto, co zresztą stwierdza sam skarżący, ogólne zasady postępowania i zakres działania sądu przy kontroli wyroku sądu polubownego nie budzą wątpliwości. Problem pojawia się dopiero na tle indywidualnych spraw. To jednak może być podnoszone co najwyżej jako uzasadnienie podstaw kasacyjnych, a nie wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania. W skardze kasacyjnej wniesionej w niniejszej sprawie nie została wykazana żadna z okoliczności wskazanych w art. 3989 § 1 k.p.c., dlatego Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi do rozpoznania. [aw] jw