I CSK 513/22

Sygn. akt I CSK 513/22 POSTANOWIENIE Dnia 19 sierpnia 2022 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Marcin Krajewski w sprawie z powództwa […] Centrum […] spółki akcyjnej w B. przeciwko M. spółce akcyjnej w B. o zapłatę, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 19 sierpnia 2022 r., na skutek skargi kasacyjnej powoda od wyroku Sądu Apelacyjnego w […] z dnia 24 lutego 2021 r., sygn. akt I AGa […], 1. odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania, 2. zasądza od powoda na rzecz pozwanej kwotę 2700 (dwa tysiące siedemset) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego. UZASADNIENIE Wyrokiem z 24 lutego 2021 r. Sąd Apelacyjny w […] oddalił apelację powoda od wyroku Sądu Okręgowego w B. z 24 czerwca 2020 r. w sprawie o wynagrodzenie za bezumowne korzystanie z tunelu technicznego zlokalizowanego pod budynkiem położonym na działce, której użytkownikiem wieczystym był powód. Powód wniósł o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania, wskazując na występowanie w sprawie istotnego zagadnienia prawnego o następującej treści: 2 „Czy sąd, ustalając zakres ograniczonego prawa rzeczowego służebności, prawomocnie wpisanego w dziale III księgi wieczystej, może dokonywać wykładni wpisu stanowiącego orzeczenie w oparciu o reguły art. 65 k.c. oraz prowadzić postępowanie dowodowe, w tym przeprowadzać dowód z zeznań świadków, w celu ustalenia zakresu i treści służebności?”. W ocenie powoda skarga kasacyjna jest również oczywiście uzasadniona, gdyż brak jest możliwości dokonywania wykładni orzeczeń sądowych, a takim jest prawomocny wpis w księdze wieczystej i zawarta w nim treść i zakres służebności, przy zastosowaniu art. 65 k.c. W odpowiedzi na skargę kasacyjną pozwany wniósł o odmowę przyjęcia jej do rozpoznania i zasądzenie od powoda kosztów zastępstwa procesowego w postępowaniu kasacyjnym według norm przepisanych. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona (art. 3989 § 1 k.p.c.). Skarga kasacyjna stanowi nadzwyczajny środek zaskarżenia, którego rozpoznanie przez Sąd Najwyższy musi być uzasadnione względami o szczególnej doniosłości wykraczającymi poza indywidualny interes skarżącego, a mającymi swoje źródło w interesie publicznym, wyrażającym się w szczególności w konieczności zapewnienia jednolitej wykładni i jednolitego stosowania prawa. Istotnym zagadnieniem prawnym w rozumieniu art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c. jest wyłącznie problem o charakterze prawnym, a nie faktycznym lub wynikającym ze stwierdzonych przez skarżącego uchybień Sądu. Jego rozstrzygnięcie powinno stwarzać przy tym realne i poważne trudności, a także mieć znaczenie dla rozstrzygnięcia innych spraw. Skarżący winien jest w tym przypadku przedstawić pogłębioną argumentację prawną, bowiem zagadnienie prawne musi mieć charakter ściśle jurydyczny, powstały na tle konkretnego przepisu prawa. Nie może ono odnosić się do subiektywnej oceny zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego (zob. postanowienia SN z 16 maja 2018 r., II CSK 15/18; z 24 3 kwietnia 2018 r., IV CSK 552/17; z 19 kwietnia 2018 r., I CSK 709/17; z 10 kwietnia 2018 r., I CSK 733/17). Skarżący nie wykazał występowania w sprawie istotnego zagadnienia prawnego w powyższym rozumieniu. Ustalenia faktyczne nie obejmują treści wpisu służebności w księdze wieczystej i treści tej nie przedstawia również skarżący. Niezależnie jednak od tego, Sąd Apelacyjny nie dokonywał w niniejszej sprawie wykładni wpisu, a wykładni umowy ustanawiającej służebność. Wpis służebności gruntowej do księgi wieczystej ma charakter deklaratoryjny, w związku z czym co do zasady to właśnie umowa decyduje o rzeczywistej treści służebności. Skarżący nie przedstawił również pogłębionego wywodu prawnego, który przekonywałby o występowaniu w sprawie istotnego zagadnienia prawnego. Formułując zagadnienie prawne, wskazał jednocześnie, że z tych samych względów skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona, co nie mogło zasługiwać na uwzględnienie, gdyż istnienie wymagającego rozstrzygnięcia zagadnienia prawnego z góry wyklucza oczywistość naruszenia prawa. Z tych przyczyn należało odmówić przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (art. 3989 § 2 k.p.c.). O kosztach postępowania kasacyjnego orzeczono na podstawie art. 98 § 1 i 3 k.p.c., art. 99 k.p.c., art. 108 § 1 k.p.c. w zw. z art. 39821 k.p.c. Suma zwrotu kosztów równa jest wynagrodzeniu radcy prawnego w wysokości wynikającej z § 10 ust. 4 pkt 2 w zw. z § 2 pkt 6 oraz § 20 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych. [as]