I CSK 516/13

Sygn. akt I CSK 516/13 POSTANOWIENIE Dnia 16 kwietnia 2014 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Tadeusz Wiśniewski w sprawie z powództwa J. M. R. i B. N.-R. przeciwko T. Spółce z o.o. W. o zapłatę, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 16 kwietnia 2014 r., na skutek skargi kasacyjnej strony pozwanej od wyroku Sądu Apelacyjnego w […] z dnia 5 grudnia 2012 r., sygn. akt VI ACa […], odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania; zasądza od strony pozwanej na rzecz obojga powodów kwotę 3600 (trzy tysiące sześćset) zł z tytułu zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego. 2 UZASADNIENIE Zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. W sprawie nie zachodzi żadna z przesłanek uzasadniających przyjęcie wniesionej skargi kasacyjnej do rozpoznania. Strona skarżąca opiera wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej na jej oczywistej zasadności, polegającej na naruszeniu art. 65 k.c. w zakresie, w jakim Sąd Apelacyjny dokonał wykładni wiążącej strony umowy. Stanowiska strony skarżącej nie sposób jednak podzielić. Zawarte w skardze kasacyjnej podstawy w żadnym stopniu nie uzasadniają wniosku o jej oczywistej zasadności. Zarzuty skierowane przeciwko dokonanej przez Sąd drugiej instancji wykładni postanowień umowy co do przesunięcia terminu oddania budynku mają w zasadzie charakter polemiczny i ocenny. Zaprezentowana w uzasadnieniu zaskarżonego orzeczenia wykładnia tych oświadczeń została gruntownie umotywowana. Dodatkowo przy wykładni tych postanowień, czego zdaje się nie dostrzegać skarżąca, Sąd odwołał się do przepisów o wzorcach umownych i szczególnych reguł interpretacyjnych określonych w art. 385 § 2 zd. 2 k.c. Poza tym należy też podkreślić, że w skardze uczyniono podstawami kasacyjnymi niedopuszczalny w postepowaniu kasacyjnym zarzut błędnej oceny dowodów (art. 233 § 1 k.p.c.). Z tych względów należało odmówić przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (art. 3989 § 1 k.p.c. a contrario). O kosztach postępowania kasacyjnego Sąd Najwyższy orzekł na podstawie art. 98 § 1 w zw. z art. 391 § 1 i art. 39821 k.p.c. [aw]