I CSK 518/13

Sygn. akt I CSK 518/13 POSTANOWIENIE Dnia 16 kwietnia 2014 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Tadeusz Wiśniewski w sprawie z powództwa A. A. przeciwko Bankowi […] S.A. z siedzibą w W. o zapłatę, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 16 kwietnia 2014 r., na skutek skargi kasacyjnej powoda od wyroku Sądu Apelacyjnego z dnia 30 stycznia 2013 r. odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania; zasądza od powoda na rzecz pozwanego Banku kwotę 1 800 (jeden tysiąc osiemset) zł z tytułu zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego. 2 UZASADNIENIE Zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. W sprawie nie zachodzi żadna z przesłanek uzasadniających przyjęcie wniesionej skargi kasacyjnej do rozpoznania. Skarżący opiera wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej na potrzebie wykładni art. 892 k.p.c. oraz jej oczywistej zasadności. Stanowiska strony skarżącej nie sposób jednak podzielić. Skarżący uznaje, że konieczna jest wykładnia art. 892 k.p.c. w zakresie, w jakim przepis ten wprowadza odpowiedzialność banku za szkodę wyrządzoną wierzycielowi przy egzekucji z rachunku bankowego w związku z wszczęciem po zajęciu wierzytelności rachunku bankowego postępowania upadłościowego względem dłużnika. Przedstawione zagadnienie zostało jednak ujęte niezwykle abstrakcyjnie i w sposób oderwany od okoliczności faktycznych sprawy. Jak bowiem wynika z uzasadnienia zaskarżonego orzeczenia, Sąd drugiej instancji nie wypowiedział się definitywnie co do odpowiedzialności pozwanego Banku z tytułu prawnego sugerowanego przez stronę skarżącą, gdyż uznał wytoczenie powództwa o odszkodowanie za przedwczesne ze względu na nieukończone wciąż postępowanie upadłościowe, w którym skarżący zgłosił swoją wierzytelność będącą przedmiotem niniejszego postępowania. Udzielenie odpowiedzi na tak postawione pytanie nie pozostaje więc w związku z zakresem i kierunkiem zapadłego rozstrzygnięcia. Z tych względów należało odmówić przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (art. 3989 § 1 k.p.c. a contrario). O kosztach postępowania kasacyjnego Sąd Najwyższy orzekł na podstawie art. 98 § 1 w zw. z art. 391 § 1 i art. 39821 k.p.c. 3