I CSK 545/13

Sygn. akt I CSK 545/13 POSTANOWIENIE Dnia 30 kwietnia 2014 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Wojciech Katner w sprawie z powództwa A. B. przeciwko J. Ś. i Szpitalowi […] w R. o zapłatę, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 30 kwietnia 2014 r., na skutek skargi kasacyjnej powódki od wyroku Sądu Apelacyjnego w […] z dnia 23 maja 2013 r., sygn. akt I ACa […], odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania. 2 UZASADNIENIE Wyrokiem z dnia 23 maja 2013 r. Sąd Apelacyjny w […] - po rozpoznaniu apelacji powódki A. B. oraz pozwanych J. Ś. i Szpitala […] w R. – zmienił zaskarżony wyrok Sądu Okręgowego w R. z dnia 19 grudnia 2012 r. w ten tylko sposób, że inaczej określił terminy, od których zasądzone zostały odsetki od kwot zasądzonych na rzecz powódki od pozwanych, oddalając w pozostałej części apelację powódki oraz w całości apelacje obu pozwanych. W skardze kasacyjnej powódka zarzuciła wyrokowi Sądu Apelacyjnego naruszenie prawa materialnego, tj. art. 361 § 1 k.c. poprzez błędną wykładnię oraz art. 361 § 1 w związku z art. 6, art. 415 i art. 471 k.c. poprzez błędną wykładnię. Skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonego wyroku w części oddalającej apelację powódki i orzeczenie co do istoty sprawy i uwzględnienie powództwa w całości, ewentualnie przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania, z zasądzeniem kosztów postępowania. W odpowiedzi na skargę pozwany Szpital […] wniósł o odmowę przyjęcia skargi, ewentualnie oddalenie skargi i zasądzenie kosztów postępowania. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Skarga kasacyjna nie mogła zostać przyjęta do rozpoznania, ze względu na niespełnienie przesłanek określonych w art. 3989 § 1 k.p.c. Skarżąca powołuje się we wniosku o przyjęcie skargi na jej oczywiste uzasadnienie. Na poparcie tego przytacza obszerne orzecznictwo Sądu Najwyższego odnoszące się do rozumienia związku przyczynowego, zwłaszcza w sprawach odszkodowawczych, związanych ze szkodą na osobie. Wywody w tym zakresie są prawidłowe, ale nie stanowią o oczywistej zasadności skargi podważającej rozstrzygnięcie prawomocnego wyroku wydanego w sprawie, której skarga dotyczy. Pomijając to, że wskazując na oczywistość skargi, pełnomocnik powódki powtarza kilkakrotnie zarzuty naruszenia przez Sąd Apelacyjny przepisów prawa materialnego, stanowiących podstawę dochodzonych roszczeń, w sytuacji nie dowiedzenia w toku instancji wystąpienia ich przesłanek, to problem wskazywany w skardze pozostawał w znacznym stopniu w zakresie uprawnień 3 Sądu rozpoznającego sprawę do własnej i swobodnej oceny przedstawionych dowodów. Z nich płynęło ustalenie Sądu weryfikującego występowanie związku przyczynowego i niedopatrzenie się tego związku na gruncie art. 361 § 1 k.c. Nie jest to więc kwestia oczywiście wadliwego żądania od powódki dowiedzenia na podstawie art. 6 k.c., że wystąpiła, jak to jest sformułowane w uzasadnieniu rozpoznawanego wniosku, pewna i bezpośrednia relacja „pomiędzy szkodą a postępowaniem sprawcy” (domyśleć się należy, że chodzi raczej o odwrotną relację przyczynowo skutkową: postępowanie sprawcy doprowadzające do szkody). W uzasadnieniu zaskarżonego wyroku nie można się dopatrzeć takich błędów w toku rozumowania Sądu drugiej instancji, aby odpowiadało to kwalifikowanej wadliwości rozstrzygnięcia, tak dalece rażącego, że oczywistego i prima facie wskazującego na konieczność podjęcia sprawy przez Sąd Najwyższy. Uzasadnienie wniosku oraz samej skargi stanowi w poważnym stopniu polemikę z ustaleniami i opiniami biegłych, a ustalenia faktyczne oraz ocena dowodów nie stanowi podstawy kasacyjnej, wiążąc Sąd Najwyższy (art. 3983 § 3 i art. 39813 § 2 k.p.c.). Mając to na uwadze należało na podstawie art. 3989 § 2 k.p.c. orzec jak w postanowieniu. [aw]