I CSK 6/15

Sygn. akt I CSK 6/15 POSTANOWIENIE Dnia 14 października 2015 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Krzysztof Pietrzykowski w sprawie z wniosku G. A. przy uczestnictwie I. M., G. W., M. J. i Miasta Stołecznego Warszawy o stwierdzenie nabycia własności nieruchomości przez zasiedzenie, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 14 października 2015 r., na skutek skargi kasacyjnej uczestnika Miasta Stołecznego Warszawy od postanowienia Sądu Okręgowego w Warszawie z dnia 12 czerwca 2014 r., sygn. akt V Ca 3117/13, 1. odrzuca skargę kasacyjną; 2. oddala wniosek G. A., I. M., G. W. i M. J. o zasądzenie od Miasta Stołecznego Warszawy kosztów postępowania kasacyjnego. 2 UZASADNIENIE W niniejszej sprawie uczestnik postępowania – m. st. Warszawa w skardze kasacyjnej jako uzasadnienie wniosku o jej przyjęcie do rozpoznania powołał się na oczywistą zasadność skargi. Ma ona wynikać z błędnego zastosowania art. 172 k.c. i przyjęcia nieprzerwanego posiadania działki przez poprzedników prawnych wnioskodawcy. Uczestnik przedstawił, w jego ocenie, obiektywny i wiążący dowód – opinię fotogrametryczną – polegający na analizie robionych nieruchomości na przestrzeni lat zdjęć, z której ma wynikać nie tylko to, że działka nie była użytkowana, ale nawet, że nie miała wyraźnych granic. Tożsama z uzasadnieniem wniosku o przyjęcie skargi do rozpoznania jest jedyna wskazana w skardze podstawa kasacyjna. Tymczasem, zgodnie z art. 3983 § 3 k.p.c., podstawą skargi kasacyjnej nie mogą być zarzuty dotyczące ustalenia faktów lub oceny dowodów, a taki zarzut, jako jedyny, sformułowano w skardze – wadliwe ustalenie faktu władania nieruchomością przez poprzedników prawnych wnioskodawcy oraz wadliwe uznanie na podstawie innych dowodów od zaoferowanego przez uczestnika, że działka była wyodrębniona. Skarga kasacyjna oparta na podstawie, której kodeks postępowania cywilnego nie przewiduje, podlega zatem odrzuceniu przez Sąd Najwyższy (art. 3986 § 3 w związku z § 2 k.p.c.). Odpowiedź na skargę kasacyjną wpłynęła po upływie terminu ustawowego, zgodnie więc z ustalonym orzecznictwem Sądu Najwyższego w takim wypadku nie zasądza się kosztów postępowania kasacyjnego. l.n