I CSK 6/16

Sygn. akt I CSK 6/16 POSTANOWIENIE Dnia 13 października 2016 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Krzysztof Strzelczyk w sprawie z powództwa A. Ś. przeciwko R. G. o zapłatę, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 13 października 2016 r., na skutek skargi kasacyjnej powoda od wyroku Sądu Okręgowego w W. z dnia 28 maja 2015 r., sygn. akt V Ca (…), odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania. 2 UZASADNIENIE Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona (art. 3989 § 1 k.p.c.). Cel wymagania przewidzianego w art. 3984 § 2 k.p.c. może być osiągnięty tylko wtedy, gdy skarżący powoła i uzasadni istnienie przesłanek o charakterze publicznoprawnym, które będą mogły stanowić podstawę oceny skargi kasacyjnej pod kątem przyjęcia jej do rozpoznania. Na tych jedynie przesłankach może zostać oparte rozstrzygnięcie Sądu Najwyższego w kwestii przyjęcia bądź odmowy przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania. Skargę kasacyjną od wyroku Sądu Okręgowego w W. z dnia 13 października 2016 r. wydanego w sprawie przeciwko R. G. o zapłatę wniósł powód A. Ś., który wskazał jako przesłankę przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania jej oczywistą zasadność (art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c.). Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Zgodnie z przyjętym w orzecznictwie Sądu Najwyższego stanowiskiem, jeżeli skarżący powołuje się na oczywistą zasadność skargi kasacyjnej jako przesłankę wniosku o jej przyjęcie do rozpoznania, skarżący powinien w oddzielnym wywodzie prawnym wykazać, że w sprawie doszło do kwalifikowanego, tj. oczywistego naruszenia prawa, widocznego od razu, bez potrzeby głębszej analizy oraz, że w wyniku takiego naruszenia prawa zapadł w Sądzie drugiej instancji wyrok oczywiście wadliwy (por. np. postanowienia Sądu Najwyższego z 5 października 2007 r., III CSK 216/07, niepubl.; z dnia 20 czerwca 2007 r., II CSK 184/07, niepubl.; z dnia 26 czerwca 2012 r., III CSK 121/12, niepubl.; z dnia 4 grudnia 2012 r., I CSK 302/12, niepubl.; z dnia 11 marca 2014 r., III SK 65/11, niepubl.). Skarżący nie wykazał powołanej we wniosku przesłanki przyjęcia skargi do rozpoznania. Nie wykazał bowiem w odrębnym wywodzie prawnym, że skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. Tego wymagania nie może zastąpić 3 uzasadnienie podstaw skargi kasacyjnej oceniane dopiero po przyjęciu skargi kasacyjnej do rozpoznania. Należy także zauważyć, że wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania w istotnej części opiera się na niedopuszczalnym w skardze kasacyjnej kwestionowaniu ustaleń faktycznych i oceny dowodów (art. 3983 § 3 k.p.c.) (por. m.in. postanowienia Sądu Najwyższego: z dnia 23 września 2005 r., OSNC 2006, nr 4, poz. 76; z dnia 30 stycznia 2015 r., IV CZK 445/14; niepubl.). Mając powyższe na uwadze, Sąd Najwyższy na podstawie art. 3989 § 1 i 2 k.p.c. odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania. aj