I CSK 610/15

Sygn. akt I CSK 610/15 POSTANOWIENIE Dnia 10 czerwca 2016 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Marian Kocon w sprawie z powództwa Miasta Stołecznego Warszawy przeciwko V. Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością Spółce Komandytowo-Akcyjnej w W. o zapłatę, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 10 czerwca 2016 r., na skutek skarg kasacyjnych obu stron od wyroku Sądu Apelacyjnego w Warszawie z dnia 27 lutego 2015 r., sygn. akt VI ACa 129/15, odmawia przyjęcia obu skarg kasacyjnych; koszty postępowania kasacyjnego wzajemnie znosi. UZASADNIENIE Wyrokiem z dnia 27 lutego 2015 r. Sąd Apelacyjny w Warszawie oddalił apelacje powoda Miasta Stołecznego Warszawa i pozwanego V. spółka z ograniczoną odpowiedzialnością spółka komandytowo-akcyjna w W., od wyroku Sądu Okręgowego w Warszawie, w sprawie o zapłatę. 2 Powód wniósł skargę kasacyjną, w której żądał uchylenia wyroku w zaskarżonej części i jego zmianę przez uwzględnienie powództwa, ewentualnie uchylenia wyroku w zaskarżonej części i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania sądowi II instancji. Jako uzasadnienie wniosku o przyjęcie skargi do rozpoznania wskazał, że skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. Pozwany wniósł skargę kasacyjną, w której żądał uchylenia wyroku w zaskarżonej części i jego zmianę przez oddalenie powództwa, ewentualnie uchylenia wyroku w zaskarżonej części i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania sądowi II instancji. Jako uzasadnienie wniosku o przyjęcie skargi do rozpoznania wskazał, że skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. Określone w art. 3984 § 2 k.p.c. wymaganie uzasadnienia wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania zostaje spełnione, jeśli skarżący wykaże, że w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. Cel wymagania przewidzianego w art. 3984 § 2 k.p.c. może być zatem osiągnięty jedynie przez powołanie i uzasadnienie istnienia takich przesłanek, które będą mogły stanowić podstawę oceny skargi kasacyjnej pod kątem przyjęcia jej do rozpoznania. Na tych jedynie przesłankach Sąd Najwyższy może oprzeć rozstrzygnięcie w kwestii przyjęcia bądź odmowy przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania. W obu wniesionych skargach kasacyjnych wniosek o przyjęcie do rozpoznania oparty został na art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c. Szczegółowa analiza uzasadnienia wniosków o przyjęcie skarg kasacyjnych do rozpoznania nie pozwala na stwierdzenie, że którakolwiek ze skarg kasacyjnych jest oczywiście uzasadniona. W sprawie nie zachodzi nieważność postępowania, którą Sąd Najwyższy bierze pod rozwagę - w granicach zaskarżenia - z urzędu (art. 39813 § 1 k.p.c.). Z przytoczonych względów należało odmówić przyjęcia obu skarg kasacyjnych do rozpoznania (art. 3989 § 2 k.p.c.). 3 db