I CSK 622/14

WyrokIzba Cywilna2015-06-17

Skład orzekający: Marian Kocon, Irena Gromska-Szuster, Krzysztof Strzelczyk

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy strona, która skutecznie odstąpiła od umowy o dzieło, jest uprawniona do żądania zwrotu spełnionego świadczenia na podstawie art. 494 k.c., nawet jeśli część umowy została już wykonana?
Ratio decidendi
Sąd Najwyższy uznał, że skuteczne odstąpienie od umowy o dzieło na podstawie art. 494 k.c. rodzi obowiązek wzajemnego zwrotu tego, co strony sobie świadczyły. Powód, który odstąpił od umowy, jest uprawniony do żądania zwrotu wynagrodzenia zapłaconego pozwanemu do momentu odstąpienia. Ewentualne pomniejszenie tego roszczenia może nastąpić jedynie wskutek wykazania przez pozwanego przesłanek z przepisów o bezpodstawnym wzbogaceniu.
Stan faktyczny
Powódka dochodziła od pozwanego zapłaty kwoty 89.060 zł z odsetkami tytułem zwrotu spełnionego świadczenia po skutecznym odstąpieniu od umowy o dzieło. Sąd Apelacyjny oddalił powództwo, uznając, że powód nie jest uprawniony do żądania zwrotu wynagrodzenia z uwagi na nieodwracalność skutków częściowego wykonania umowy. Sąd Najwyższy uchylił wyrok Sądu Apelacyjnego, uznając, że skuteczne odstąpienie od umowy rodzi obowiązek zwrotu świadczeń.
Rozstrzygnięcie
Sąd Najwyższy uchylił zaskarżony wyrok w części dotyczącej oddalenia powództwa o kwotę 89.060 zł z odsetkami oraz w części dotyczącej kosztów postępowania i w tym zakresie przekazał sprawę Sądowi Apelacyjnemu do ponownego rozpoznania.

Pełny tekst orzeczenia

Sygn. akt I CSK 622/14 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 17 czerwca 2015 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Marian Kocon (przewodniczący, sprawozdawca) SSN Irena Gromska-Szuster SSN Krzysztof Strzelczyk w sprawie z powództwa P. Spółki z o.o. w W. przeciwko A. Z. o zapłatę, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 17 czerwca 2015 r., skargi kasacyjnej strony powodowej od wyroku Sądu Apelacyjnego z dnia 23 lipca 2013 r., uchyla zaskarżony wyrok w pkt. I w części oddalającej powództwo o kwotę 89.060 zł z odsetkami oraz orzekającej o kosztach postępowania i w pkt. III i w tym zakresie przekazuje sprawę Sądowi Apelacyjnemu do ponownego rozpoznania oraz orzeczenia o kosztach postępowania kasacyjnego. UZASADNIENIE 2 Sąd Apelacyjny wyrokiem z dnia 23 lipca 2013 r. zmienił wyrok Sądu Okręgowego w W. w ten sposób, że oddalił żądanie powoda zasądzenia od pozwanego kwoty 89060 zł z odsetkami tytułem zwrotu spełnionego świadczenia. U podłoża tego rozstrzygnięcia legł pogląd, że powód, który od umowy o dzieło skutecznie odstąpił, nie jest uprawniony do żądania od pozwanego tego, co mu świadczył na podstawie umowy do momentu odstąpienia. Skarga kasacyjna powoda od wyroku Sądu Apelacyjnego - oparta na obu podstawach z art. 3983 k.p.c. - zawiera zarzut naruszenia art. 328 § 2 k.p.c., art. 494 k.c., i zmierza do uchylenia tego wyroku oraz przekazania sprawy do ponownego rozpoznania. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Sąd Apelacyjny przyjął, że skarżący skutecznie od umowy (o dzieło) odstąpił na podstawie zastrzeżonego w umowie uprawnienia do odstąpienia przewidzianego w jej § 6 ust. 4 pkt. a, podług którego inwestor ma prawo odstąpić od umowy, jeśli projektant zwleka z wykonaniem i dostarczeniem kolejnych części projektu dłużej niż 14 dni. W ocenie Sądu Apelacyjnego ze względu na skuteczne odstąpienie na tej podstawie w sprawie ma zastosowanie art. 494 k.c., aczkolwiek skarżący nie może domagać się zwrotu wynagrodzenia zapłaconego pozwanemu do momentu odstąpienia ze względu na nieodwracalność skutków wynikłych z częściowego wykonania przez pozwanego umowy. Oświadczenie o odstąpieniu od umowy jest wykonaniem przez zamawiającego prawa podmiotowego kształtującego (por. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 2 kwietnia 2008 r., III CSK 323/07, nie publ.). Jest to oświadczenie jednostronne, skuteczne ex tunc, prowadzące do sytuacji prawnej, "jak gdyby umowa nie została zawarta". Z tej przyczyny skorzystanie z prawa odstąpienia od umowy o dzieło, która jest umową wzajemną, skutkuje na podstawie 494 k.c. obowiązkiem wzajemnego zwrotu przez strony tego, co sobie świadczyły z tytułu umowy niedoszłej do prawidłowego wykonania. Tak więc powołany przepis stanowi podstawę prawną domagania się przez zamawiającego, w sprawie skarżącego, zwrotu przedmiotu swojego świadczenia, czyli wynagrodzenia zapłaconego pozwanemu do momentu odstąpienia. 3 Trzeba zauważyć, że w sporach dotyczących umów obligacyjnych, normowanych głównie przepisami statuującymi normy względnie obowiązujące, skutki umów powinny być zgodnie z art. 3531 k.c. określone przede wszystkim na podstawie treści postanowień umownych. Z ustaleń faktycznych Sądu Apelacyjnego wiążących Sąd Najwyższy nie wynika, aby przyjmującemu zamówienie w przypadku odstąpienia od umowy przez zamawiającego na podstawie jej § 6 ust. 4 pkt. a należało się wynagrodzenie za wykonaną już część pracy. Z kolei w przepisach regulujących umowę o dzieło brak jest podstawy roszczenia o zapłatę odpowiedniej części wynagrodzenia. Wobec braku przepisu szczególnego należy jednak przyjąć, że roszczenie takie znajduje oparcie w przepisach o bezpodstawnym wzbogaceniu. To zaś oznacza, że jedynie wskutek wykazania przez pozwanego przesłanek z tych przepisów, żądanie skarżącego podlegałoby pomniejszeniu o wysokość jego wzbogacenia. Skoro Sąd Apelacyjny nie miał powyższego na uwadze zaskarżony wyrok nie mógł się ostać. Z tych przyczyn orzeczono, jak w wyroku.

Powiązane orzeczenia

Powołane przepisy

art. 3983 KPCart. 328 § 2 KPCart. 494 KCart. 3531 KC§ 2§ 6 ust. 4

Źródło: Baza Orzeczeń Sądu Najwyższego (sn.pl), pozyskano 22.07.2026. · PDF źródłowy