I CSK 672/13

WyrokIzba Cywilna2014-07-08

Skład orzekający: Tadeusz Wiśniewski

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy zarzut dotyczący rozbudowy lub przebudowy budynku na podstawie zarządzenia Ministra Administracji, Gospodarki Terenowej i Ochrony Środowiska z dnia 29 lipca 1981 r. może być uznany za zdarzenie sprawcze zastępujące wydanie decyzji w przedmiocie zezwolenia na rozbudowę lub przebudowę polegającą na zwiększeniu liczby lokali w rozumieniu art. 24 ust. 3 u.g.g., jeśli ustalenia faktyczne w tej sprawie nie zostały podważone w skardze kasacyjnej?
Ratio decidendi
Sąd Najwyższy odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania, gdy zarzut dotyczący rozbudowy lub przebudowy budynku na podstawie zarządzenia Ministra Administracji, Gospodarki Terenowej i Ochrony Środowiska z dnia 29 lipca 1981 r. nie może być uznany za zdarzenie sprawcze zastępujące wydanie decyzji w przedmiocie zezwolenia na rozbudowę lub przebudowę polegającą na zwiększeniu liczby lokali w rozumieniu art. 24 ust. 3 u.g.g., jeśli ustalenia faktyczne w tej sprawie nie zostały podważone w skardze kasacyjnej. W takiej sytuacji, udzielenie odpowiedzi na przedstawione zagadnienie prawne jest bezcelowe.
Stan faktyczny
Strona pozwana Wspólnota Mieszkaniowa Nieruchomości wniosła skargę kasacyjną od wyroku Sądu Apelacyjnego w sprawie o uchylenie uchwały. Wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej opierał na zagadnieniu prawnym dotyczącym rozbudowy lub przebudowy budynku na podstawie zarządzenia Ministra Administracji, Gospodarki Terenowej i Ochrony Środowiska z dnia 29 lipca 1981 r. Sąd Najwyższy uznał, że skoro ustalenia faktyczne dotyczące spełnienia wymagań art. 24 ust. 3 u.g.g. nie zostały podważone, to udzielenie odpowiedzi na zagadnienie prawne jest bezcelowe.
Rozstrzygnięcie
Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania na podstawie art. 3989 § 1 k.p.c. a contrario.

Pełny tekst orzeczenia

Sygn. akt I CSK 672/13 POSTANOWIENIE Dnia 8 lipca 2014 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Tadeusz Wiśniewski w sprawie z powództwa Miasta W. przeciwko Wspólnocie Mieszkaniowej Nieruchomości […] w W, o uchylenie uchwały, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 8 lipca 2014 r., na skutek skargi kasacyjnej strony pozwanej od wyroku Sądu Apelacyjnego w […] z dnia 21 maja 2013 r., sygn. akt I ACa […], odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania. 2 UZASADNIENIE Zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. W sprawie nie zachodzi żadna z przesłanek uzasadniających przyjęcie wniesionej skargi kasacyjnej do rozpoznania. Strona skarżąca opiera wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej na występowaniu w sprawie zagadnienia prawnego sprowadzającego się do pytania, czy dokonanie rozbudowy bądź przebudowy budynku na podstawie zarządzenia Ministra Administracji, Gospodarki Terenowej i Ochrony Środowiska z dnia 29 lipca 1981 r. może być uznane za zdarzenie sprawcze zastępujące wydanie decyzji w przedmiocie zezwolenia na rozbudowę lub przebudowę polegającą na zwiększeniu liczby lokali w rozumieniu art. 24 ust. 3 u.g.g. Stanowiska skarżącej nie sposób jednak podzielić. W okolicznościach sprawy zarówno Sąd pierwszej, jak i drugiej instancji uznały, że nie tylko same decyzje wydane na podstawie wyżej wskazanego zarządzenia Ministra Administracji, Gospodarki Terenowej i Ochrony Środowiska dotyczące przebudowy i rozbudowy pomieszczeń, ale całokształt okoliczności sprawy, w tym wyprowadzone na podstawie domniemań faktycznych ustalenia dotyczące celu i podstawy wydanych decyzji prowadzą do wniosku, że spełnione zostały wymagania art. 24 ust. 3 u.g.g. Przepis ten wspomina zaś jedynie o tym, że o rozbudowie lub przebudowie skutkującej powiększeniem się liczby lokali w budynku decyduje organ administracji państwowej, nie wskazując formy takiego rozstrzygnięcia. W świetle więc niepodważenia w skardze kasacyjnej powyższych ustaleń ewentualne udzielenie odpowiedzi na przedstawione zagadnienie prawne jest bezcelowe. Z tych względów należało odmówić przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (art. 3989 § 1 k.p.c. a contrario). aw

Powiązane orzeczenia

Powołane przepisy

art. 3989 § 1 KPCart. 24 ust. 3§ 1

Źródło: Baza Orzeczeń Sądu Najwyższego (sn.pl), pozyskano 21.07.2026. · PDF źródłowy