I CSK 676/14

Sygn. akt I CSK 676/14 POSTANOWIENIE Dnia 1 kwietnia 2015 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Tadeusz Wiśniewski w sprawie z wniosku M. B.-M. przy uczestnictwie Syndyka masy upadłości S. […] "S." w upadłości w W. o założenie księgi wieczystej, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 1 kwietnia 2015 r., na skutek skargi kasacyjnej uczestnika postępowania od postanowienia Sądu Okręgowego w W. z dnia 5 lutego 2014 r., sygn. akt V Ca […], odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania; zasądza od uczestnika postępowania na rzecz wnioskodawczyni kwotę 120 (sto dwadzieścia) zł tytułem kosztów postępowania kasacyjnego. UZASADNIENIE 2 W związku ze skargą kasacyjną uczestnika Syndyka masy upadłości S. […] „S.” w W. od postanowienia Sądu Okręgowego w W. z dnia 5 lutego 2014 r., oddalającego jego apelację w sprawie z wniosku M. B. – M. o założenie księgi wieczystej, należy podnieść, co następuje: Skarga kasacyjna jest nadzwyczajnym środkiem zaskarżenia, przysługującym od prawomocnych orzeczeń sądu drugiej instancji, silnie nacechowanym pierwiastkiem publicznoprawnym, a jej rolą nie jest korygowanie wszelkich orzeczeń sądowych zawierających uchybienia, lecz ochrona interesu publicznego przez zapewnienie jednolitości wykładni i stosowania prawa oraz wkład Sądu Najwyższego w rozwój jurysprudencji i prawa pozytywnego. Taka konstrukcja i rola skargi kasacyjnej, implikuje poddanie jej kontroli wstępnej pod kątem spełniania kryteriów, kwalifikujących ją do przedstawienia Sądowi Najwyższemu w celu merytorycznego rozpoznania. Stosownie do 3989 § 1 k.p.c. ,Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania w razie wykazania przez stronę, że w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych, budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. We wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania, skarżący przytoczył przesłankę przewidzianą w art. 3989 § 1 punkt 4 k.p.c., a więc oczywistą zasadność skargi oraz w art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c., zatem istnienie istotnych zagadnień prawnych. Oparcie wniosku na przesłance oczywistej zasadności wymaga wykazania przez skarżącego niewątpliwej, widocznej na pierwszy rzut oka (prima facie), bez konieczności pogłębionej analizy, sprzeczności wykładni lub zastosowania prawa materialnego lub procesowego z brzmieniem przepisów lub powszechnie przyjętymi regułami interpretacji (por. nie publikowane postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 22 stycznia 2008 r., I UK 218/07, z dnia 26 lutego 2008 r., II UK 317/07, z dnia 9 maja 2008 r., II PK 11/08, z dnia 21 maja 2008 r., I UK 11/08, z dnia 9 czerwca 2008 r., II UK 38/08). 3 Skarżący powinien zawrzeć w skardze wyodrębniony wywód prawny wskazujący, w czym przejawia się „oczywistość” naruszenia przepisów prawa materialnego lub procesowego (por. nie publikowane postanowienia SN: z dnia 5 września 2008 roku, I CZ 64/08, dnia 19 grudnia 2001 roku, IV CZ 200/01, z dnia 9 czerwca 2008 roku, II UK 37/08). Wymogów tych skarga kasacyjna uczestnika nie spełnia, gdyż ogranicza się do wskazania, iż zdaniem skarżącego sąd nie dokonał weryfikacji załączników do dokumentów oraz nie poddał ich analizie i zgodności ze stanem faktycznym. Tymczasem skarżący nie wykazał ani nie uzasadnił należycie, na czym polega oczywista obraza art. 6268 k.p.c. Sąd drugiej instancji odniósł się w motywach pisemnych zaskarżonego postanowienia do zakresu kognicji i prawidłowości założenia księgi wieczystej. Skarżący wskazał także na istnienie istotnych zagadnień prawnych odnośnie do charakteru czynności, jaką jest wydanie zaświadczenia o powierzchni i położeniu lokalu przez zarząd spółdzielni będącej w stanie upadłości (§ 30 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości w sprawie prowadzenia ksiąg wieczystych i zbiorów dokumentów), czy czynność ta ma charakter jedynie organizacyjny czy też wchodzi w zakres zarządu majątkiem upadłego oraz czy w zakresie badania treści i formy wniosku, dołączonych do niego dokumentów oraz treści księgi wieczystej w myśl art. 6268 § 2 k.p.c. mieści się weryfikacja danych zawartych we wniosku oraz ich ewentualne sprostowanie z urzędu. Są to zagadnienia pozorne, nie posiadające cechy istotności. Zakres kognicji sądu wieczystoksięgowego w kontekście art. 6268 k.p.c. jest bowiem ugruntowany w doktrynie i orzecznictwie (postanowienie SN z 10 października 2013 r., III CSK 10/13, postanowienie SN z 5 grudnia 2014 r., III CSK 45/14, postanowienie SN z 6 listopada 2013 r., IV CSK 100/13). W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 3989 § 1 k.p.c. orzeczono jak w sentencji. O kosztach postępowania kasacyjnego Sąd Najwyższy orzekł na podstawie art. 520 § 2 w zw. z art. 391 § 1 i art. 39821 k.p.c. l.n