I CSK 686/14

WyrokIzba Cywilna2015-04-23

Skład orzekający: Iwona Koper

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarga kasacyjna oparta na przesłance z art. 398(9) § 1 pkt 2 k.p.c. wymaga odrębnego sformułowania zagadnienia prawnego, jeśli skarżący odwołuje się do potrzeby wykładni przepisów prawa?
Ratio decidendi
Sąd Najwyższy odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania, jeśli skarżący opiera wniosek na przesłance z art. 398(9) § 1 pkt 2 k.p.c. i odwołuje się do potrzeby wykładni przepisów prawa, ale nie przedstawia argumentacji jurydycznej wykazującej istnienie wątpliwości lub rozbieżności w orzecznictwie, ani nie formułuje odrębnie zagadnienia prawnego. Samo twierdzenie o potrzebie wykładni przepisów prawnych wymaga wykazania, że chodzi o przepisy, których treść i znaczenie nie zostały dostatecznie wyjaśnione w dotychczasowym orzecznictwie, oraz przedstawienia wywodu jurydycznego na temat związanych z nimi wątpliwości lub rozbieżności.
Stan faktyczny
Wnioskodawca złożył skargę kasacyjną od postanowienia Sądu Okręgowego w W. dotyczącego stwierdzenia nabycia własności nieruchomości przez zasiedzenie. Skarżąca oparła wniosek o przyjęcie skargi do rozpoznania na przesłance z art. 398(9) § 1 pkt 2 k.p.c., odwołując się do potrzeby wykładni przepisów art. 172 § 1 i 2 k.c. w zw. z art. 336 i 140 k.c. Sąd Najwyższy rozpoznał wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania.
Rozstrzygnięcie
Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania na podstawie art. 398(9) § 2 k.p.c.

Pełny tekst orzeczenia

Sygn. akt I CSK 686/14 POSTANOWIENIE Dnia 23 kwietnia 2015 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Iwona Koper w sprawie z wniosku Z. R. przy uczestnictwie Gminy O., […] o stwierdzenie nabycia własności nieruchomości przez zasiedzenie, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 23 kwietnia 2015 r., na skutek skargi kasacyjnej uczestniczki postępowania M. S. od postanowienia Sądu Okręgowego w W. z dnia 15 listopada 2013 r., sygn. akt IV Ca […], odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania. UZASADNIENIE W skardze kasacyjnej wniesionej przez uczestniczkę postępowania M. S. od postanowienia Sądu Okręgowego w W. z dnia 15 listopada 2013 r., skarżąca 2 oparła wniosek o przyjęcie skargi do rozpoznania na przesłance z art. 3989 § 1 pkt 2 k.p.c. W jego uzasadnieniu odwołała się także do pojęcia zagadnienia prawnego uzasadniającego rozpoznanie skargi kasacyjnej, którego jednak odrębnie nie sformułowała, wiążąc je z potrzebą dokonania w sprawie wykładni przepisów art. 172 § 1 i 2 k.c. w zw. z art. 336 i 140 k.c. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Rozpoznając nadzwyczajny środek zaskarżenia, jakim jest skarga kasacyjna Sąd Najwyższy działa w interesie publicznym, wyjaśniając istotne zagadnienia prawne, dokonując wykładni przepisów budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, bądź usuwając z obrotu prawnego orzeczenia wydane w postępowaniu dotkniętym nieważnością lub oczywiście wadliwe (postanowienie SN z 6 lipca 2007 r., sygn. akt I CSK 206/07,nie publ.). Dlatego też uzasadniając wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania skarżący powinien przedstawić argumentację jurydyczną pozwalającą przyjąć, że w sprawie rzeczywiście występuje przywołana w nim przesłanka, (postanowienia SN z 21 czerwca 2007 r., sygn. akt I CSK 178/07, nie publ. i z dnia 21 lipca 2005 r. sygn. akt V CSK 18/05,nie publ.). Twierdzenie o potrzebie dokonania wykładni przepisów prawnych wymaga wykazania przez wnoszącego skargę kasacyjną, że chodzi o wykładnię przepisów prawa, których treść i znaczenie nie zostały dostatecznie wyjaśnione w dotychczasowym orzecznictwie oraz przedstawienia w postaci wywodu jurydycznego na czym polegają związane z nimi wątpliwości lub też opisania rozbieżności występujących na tym tle w orzecznictwie. Uzasadnienie wniosku o przyjęcie wniesionej przez uczestniczkę postępowania skargi, odwołujące się do okoliczności faktycznych sprawy i treści rozstrzygnięcia, nie zawiera takiej argumentacji. W sprawie nie zachodzi nieważność postępowania, która Sąd Najwyższy bierze pod rozwagę z urzędu. Z tych przyczyn na podstawie art. 3989 § 2 k.p.c. orzeczono jak w sentencji. 3 l.n

Powiązane orzeczenia

Powołane przepisy

art. 3989 § 1 pkt 2 KPCart. 172 § 1art. 336art. 3989 § 2 KPC§ 1 pkt 2§ 1§ 2

Źródło: Baza Orzeczeń Sądu Najwyższego (sn.pl), pozyskano 16.07.2026. · PDF źródłowy