I CSK 707/20

WyrokIzba Cywilna2021-03-09

Skład orzekający: Maria Szulc

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy zagadnienie prawne dotyczące kwalifikacji wierzytelności z tytułu przelewu, obejmujące wierzytelności z tytułu nienależnego świadczenia lub bezpodstawnego wzbogacenia wynikające z wykonania usług na podstawie nieważnego zobowiązania umownego, stanowi przesłankę do przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania?
Ratio decidendi
Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania, uznając, że przedstawione przez skarżącą zagadnienie prawne miało charakter kazuistyczny i nie spełniało wymogów określonych w art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c. Skarżąca nie wykazała istnienia przesłanek o charakterze publicznoprawnym, które uzasadniałyby przyjęcie skargi do rozpoznania, w szczególności nie przedstawiła argumentów wskazujących na brak stanowiska lub rozbieżności w orzecznictwie i doktrynie.
Stan faktyczny
Powódka wniosła skargę kasacyjną od wyroku Sądu Apelacyjnego oddalającego jej powództwo o zapłatę. W skardze kasacyjnej powódka wniosła o przyjęcie jej do rozpoznania, przedstawiając zagadnienie prawne dotyczące kwalifikacji wierzytelności z tytułu przelewu. Sąd Najwyższy rozpoznał wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania na posiedzeniu niejawnym.
Rozstrzygnięcie
Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania i zasądził od powódki na rzecz pozwanej zwrot kosztów postępowania kasacyjnego.

Pełny tekst orzeczenia

Sygn. akt I CSK 707/20 POSTANOWIENIE Dnia 9 marca 2021 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Maria Szulc w sprawie z powództwa E. P. przeciwko G. sp. o.o. w G. o zapłatę, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 9 marca 2021 r., na skutek skargi kasacyjnej powódki od wyroku Sądu Apelacyjnego w (…) z dnia 5 lutego 2020 r., sygn. akt VII AGa (…), 1) odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania; 2) zasądza na rzecz pozwanej od powódki kwotę 2700,- (dwa tysiące siedemset) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego. UZASADNIENIE Skarga kasacyjna jest szczególnym środkiem odwoławczym, którego wymogi określa art. 3984 § 1 i 2 k.p.c. wskazując na jej cechy konstrukcyjne i nakładając na skarżącego obowiązek zawarcia w skardze wniosku o przyjęcie do rozpoznania oraz jego uzasadnienia. Sąd Najwyższy w ramach przedsądu bada tylko wskazane w skardze kasacyjnej okoliczności uzasadniające jej przyjęcie do rozpoznania, a nie podstawy kasacyjne i ich uzasadnienie, zaś cel wymagania przewidzianego w art. 3984 § 2 2 k.p.c. może być osiągnięty jedynie przez powołanie i uzasadnienie przez skarżącego istnienia przesłanek o charakterze publicznoprawnym. W przypadku powołania we wniosku przesłanki określonej w art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c. należy sformułować zagadnienie prawne oraz przedstawić odrębną, pogłębioną argumentację prawną wskazującą na zaistnienie powołanej okoliczności uzasadniającej przyjęcie skargi do rozpoznania (postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 10 maja 2001 r., II CZ 35/01, OSNC 2002, nr 1, poz. 11, z dnia 11 stycznia 2002 r., III CKN 570/01 OSNC 2002, nr 12, poz. 151, z dnia 23 listopada 2010 r., II CSK 344/10, nie publ.). Powódka przedstawiła zagadnienie prawne, czy przelew wierzytelności z tytułu „wykonanych umów” jest równoznaczny z pojęciem „wierzytelności z tytułu umowy” czy też jest to pojęcie szersze, które obejmuje również wierzytelności z tytułu nienależnego świadczenia lub szerzej z bezpodstawnego wzbogacenia mającego źródło w wykonanych usługach na podstawie nieważnego zobowiązania umownego. Zarówno treść przedstawionego zagadnienia prawnego, jak i argumentacja powódki powołana w uzasadnieniu wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania nie prowadzi do stwierdzenia, że wystąpiła omawiana przesłanka. Sformułowane zagadnienie prawne powinno odwoływać się w sposób generalny i abstrakcyjny do treści przepisu, który nie podlega jednoznacznej wykładni, natomiast nie może mieć charakteru kazuistycznego i służyć uzyskaniu przez skarżącego odpowiedzi odnośnie do kwalifikacji prawnej pewnych szczegółowych elementów podstawy faktycznej zaskarżonego rozstrzygnięcia, a do takiego rezultatu zmierza wniosek w tym zakresie. Skarżący nie przytoczył także związanych z zagadnieniem konkretnych przepisów prawnych, jak również argumentów wskazujących na brak stanowiska lub rozbieżności w orzecznictwie i w doktrynie. Pozwala to na ocenę przedstawionego zagadnienia prawnego jako kazuistycznego, mającego charakter jednostkowy i nie stanowiącego realnego sporu pomiędzy wartościami lub instytucjami prawnymi. Zważywszy na motywy Sądu Apelacyjnego i treść uzasadnienia wniosku o przyjęcie skargi brak jest podstaw do przyjęcia, że skarżąca skutecznie wykazała wskazaną przesłankę. 3 Z tych względów należało odmówić przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (art. 3989 § 2 k.p.c.). O kosztach postępowania kasacyjnego orzeczono na podstawie art. 98 § 1 k.p.c., art. 108 § 1 k.p.c. w zw. z art. 391 § 1 i 39821 k.p.c. oraz § 2 ust. 6, § 10 ust. 4 pkt 2 i § 20 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz. U. 2018 r., poz. 265). jw

Powiązane orzeczenia

Powołane przepisy

art. 3984 § 1art. 3984 § 2art. 3989 § 1 pkt 1 KPCart. 3989 § 2 KPCart. 98 § 1 KPCart. 108 § 1 KPCart. 391 § 1§ 1§ 2§ 1 pkt 1§ 2 ust. 6§ 10 ust. 4

Źródło: Baza Orzeczeń Sądu Najwyższego (sn.pl), pozyskano 20.07.2026. · PDF źródłowy