I CSK 769/18
WyrokIzba Cywilna2019-07-24
Skład orzekający: Karol Weitz
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy fakt posiadania nieruchomości jako użytkownik wieczysty, która wraz z innymi nieruchomościami posiadanymi bez podstawy prawnej stanowi większą całość gospodarczą, eliminuje możliwość zasiedzenia pozostałych nieruchomości posiadanych bez podstawy prawnej przez użytkownika wieczystego?Ratio decidendi
Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania, ponieważ skarżący nie wykazali istnienia istotnego zagadnienia prawnego. Przedstawione przez nich pytanie prawne nie spełniało wymogów, gdyż nie wyjaśniono wątpliwości ani nie przedstawiono argumentów wskazujących na rozbieżne oceny prawne. Ponadto, sposób sformułowania pytania sugerował próbę uzyskania wskazówki co do rozstrzygnięcia konkretnej sprawy, a nie analizy zagadnienia o znaczeniu precedensowym.Stan faktyczny
Wnioskodawcy domagali się stwierdzenia nabycia własności nieruchomości przez zasiedzenie. Skarżący wnieśli skargę kasacyjną od postanowienia sądu okręgowego odmawiającego przyjęcia skargi do rozpoznania. W skardze kasacyjnej powołali się na istotne zagadnienie prawne dotyczące możliwości zasiedzenia nieruchomości posiadanych bez tytułu prawnego, gdy stanowią one większą całość gospodarczą z nieruchomością, której posiadacz jest użytkownikiem wieczystym.Rozstrzygnięcie
Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania na podstawie art. 3989 § 2 w związku z art. 13 § 2 k.p.c.Pełny tekst orzeczenia
Sygn. akt I CSK 769/18 POSTANOWIENIE Dnia 24 lipca 2019 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Karol Weitz w sprawie z wniosku B.J. i S.J. przy uczestnictwie Miasta W. o stwierdzenie nabycia własności nieruchomości przez zasiedzenie, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 24 lipca 2019 r., na skutek skargi kasacyjnej wnioskodawców od postanowienia Sądu Okręgowego w W. z dnia 20 czerwca 2018 r., sygn. akt XXVII Ca […], odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.
2 UZASADNIENIE Zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. Cel wymagania przewidzianego w art. 3984 § 2 k.p.c. może być wobec tego osiągnięty tylko przez powołanie i uzasadnienie istnienia przesłanek o charakterze publicznoprawnym, które będą mogły stanowić podstawę oceny skargi kasacyjnej pod kątem przyjęcia jej do rozpoznania. Na tych jedynie przesłankach Sąd Najwyższy może oprzeć rozstrzygnięcie w kwestii przyjęcia bądź odmowy przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania. W niniejszej sprawie nie zachodzą przesłanki przyjęcia do rozpoznania skargi kasacyjnej od postanowienia Sądu Okręgowego w W. z dnia 20 czerwca 2018 r. Wnosząc o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania skarżący powołali się na wystąpienie istotnego zagadnienia prawnego formułując pytanie, czy fakt posiadania nieruchomości jako użytkownik wieczysty, która to nieruchomość wraz z innymi nieruchomościami posiadanymi bez podstawy prawnej stanowi większą całość gospodarczą, eliminuje możliwość zasiedzenia na podstawie art. 172 § 2 k.c. pozostałych nieruchomości posiadanych bez podstawy prawnej, przez użytkownika wieczystego jednej z nieruchomości wchodzącej wraz z innymi nieruchomościami w skład większej całości gospodarczej. Istotność zagadnienia prawnego (art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c.) konkretyzuje się w tym, że w danej sprawie występuje zagadnienie prawne mające znaczenie dla rozwoju prawa lub znaczenie precedensowe dla rozstrzygnięcia innych podobnych spraw. Zgodnie z utrwalonym poglądem orzecznictwa, przedstawienie okoliczności uzasadniających rozpoznanie skargi kasacyjnej ze względu na przesłankę istotnego zagadnienia prawnego polega na sformułowaniu tego zagadnienia i wskazaniu argumentów, które prowadzą do rozbieżnych ocen. Musi przy tym chodzić o zagadnienie nowe, dotychczas nierozpatrywane w judykaturze, które zarazem ma znaczenie dla rozpoznania wniesionej skargi kasacyjnej
3 (por. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 10 maja 2001 r., II CZ 35/01, OSNC 2002, nr 1, poz. 11 i z dnia 11 stycznia 2002 r., III CKN 570/01, OSNC 2002, nr 12, poz. 151). Twierdzenia skarżących nie wystarczają do wykazania, by w sprawie doszło do ziszczenia się przesłanki wskazanej w art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c. Po pierwsze, skarżący ograniczyli się jedynie do sformułowania określonego pytania. Nie wyjaśnili w żaden sposób, na czym polegają wątpliwości leżące u podłoża tego pytania, jak również nie przedstawili jakichkolwiek wywodów prawnych zawierających argumenty mogące wskazywać na rozbieżne oceny prawne kwestii objętej tym pytaniem. Skarga kasacyjna musi być tymczasem tak zredagowana, by Sąd Najwyższy nie musiał poszukiwać w jej podstawach lub w ich uzasadnieniu jej kreatywnych elementów, ani tym bardziej się ich domyślać (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 9 czerwca 2008 r., II UK 38/08, nie publ.). Po drugie, sposób sformułowania pytania przez skarżących wskazuje na to, że jego postawienie zmierza do uzyskania od Sądu Najwyższego wskazania co do sposobu rozstrzygnięcia konkretnej sprawy. Tak postawione pytanie nie spełnia wymagań istotnego zagadnienia prawnego, o którym mowa w art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c. Po trzecie, kwestia, czy posiadanie bez tytułu prawnego danej nieruchomości stanowiącej całość gospodarczą wraz z inną nieruchomością, której posiadacz jest użytkownikiem wieczystym, wyłącza zasiedzenie nieruchomości posiadanej bez tytułu prawnego, uwarunkowana jest okolicznościami konkretnej sprawy, w których świetle należy ocenić, czy przedmiotowe posiadanie jest posiadaniem samoistnym, czy też posiadaniem zależnym. Z tych względów należało odmówić przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (art. 3989 § 2 w związku z art. 13 § 2 k.p.c.). aj
4
Powiązane orzeczenia
- II CSK 600/18 2019-05-31Czy istnieją przesłanki do przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania, gdy skarżący podnosi wątpliwości dotyczące rozumienia przesłanki samoistnego posiadania odpowiadającego treścią prawu użytkowania wieczystego oraz kr…
- IV CSK 141/20 2020-10-01Czy do czasu potrzebnego do zasiedzenia nieruchomości jak właściciel należy doliczyć czas posiadania tej nieruchomości jak użytkownik wieczysty?
- IV CSK 413/19 2020-06-29Czy w przypadku, gdy wnioskodawcy byli posiadaczami zależnymi nieruchomości sąsiadujących z nieruchomością, której zasiedzenia się domagają, można uznać ich za samoistnych posiadaczy tej ostatniej nieruchomości w rozumie…
- III CSK 276/14 2014-11-19Czy zagadnienie prawne dotyczące możliwości zasiedzenia udziału we współwłasności nieruchomości zabudowanej, gdy każdy ze współposiadaczy uważa się za samoistnego posiadacza części faktycznie władanej z wyłączeniem innyc…
- III CSK 287/15 2016-02-10Czy wiedza i milcząca aprobata użytkownika, który zaprzestał korzystania z nieruchomości, co do korzystania z tej nieruchomości przez posiadacza wykonującego wszelkie funkcje właścicielskie przy braku reakcji ze strony w…
Powołane przepisy
art. 3989 § 1 KPCart. 3984 § 2 KPCart. 172 § 2 KCart. 3989 § 1 pkt 1 KPCart. 3989 § 2art. 13 § 2 KPC§ 1§ 2§ 1 pkt 1
Źródło: Baza Orzeczeń Sądu Najwyższego (sn.pl), pozyskano 19.07.2026. · PDF źródłowy