I CSK 785/14

WyrokIzba Cywilna2015-04-23

Skład orzekający: Iwona Koper

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarga kasacyjna spełnia przesłanki przyjęcia jej do rozpoznania na podstawie art. 3989 § 1 pkt 1 i 2 k.p.c.?
Ratio decidendi
Sąd Najwyższy odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania, jeśli przedstawione zagadnienie prawne nie ma charakteru istotnego, co wyraża się w jego znaczeniu dla rozwoju prawa lub charakterze precedensowym. Rozbieżność w orzecznictwie nie może być utożsamiana z różną interpretacją przepisów lub stosowaniem prawa przez sądy w konkretnych sprawach.
Stan faktyczny
Powód dochodził zapłaty od pozwanego. Sąd Apelacyjny wydał wyrok na korzyść powoda. Pozwany wniósł skargę kasacyjną, domagając się jej przyjęcia do rozpoznania na podstawie przesłanek z art. 3989 § 1 pkt 1 i 2 k.p.c.
Rozstrzygnięcie
Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania i zasądził od pozwanego na rzecz powoda kwotę 1800 zł tytułem kosztów postępowania kasacyjnego.

Pełny tekst orzeczenia

Sygn. akt I CSK 785/14 POSTANOWIENIE Dnia 23 kwietnia 2015 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Iwona Koper w sprawie z powództwa Gminy […] w W. przeciwko M. K. o zapłatę, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 23 kwietnia 2015 r., na skutek skargi kasacyjnej pozwanego od wyroku Sądu Apelacyjnego w […] z dnia 20 listopada 2013 r., sygn. akt I ACa […], odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania; zasądza od pozwanego na rzecz strony powodowej kwotę 1800 (jeden tysiąc osiemset) zł tytułem kosztów postępowania kasacyjnego. 2 UZASADNIENIE W skardze kasacyjnej pozwanego od wyroku Sądu Apelacyjnego w […] z dnia 20 listopada 2013 r., wniosek o przyjęcie skargi do rozpoznania oparty został na przesłankach z art. 3989 § 1 pkt 1 i 2 k.p.c. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Rozpoznając nadzwyczajny środek zaskarżenia, jakim jest skarga kasacyjna Sąd Najwyższy działa w interesie publicznym, wyjaśniając istotne zagadnienia prawne, dokonując wykładni przepisów budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, bądź usuwając z obrotu prawnego orzeczenia wydane w postępowaniu dotkniętym nieważnością lub oczywiście wadliwe (postanowienie SN z 6 lipca 2007 r., sygn. akt I CSK 206/07, nie publ.). Dlatego też uzasadniając wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania skarżący powinien przedstawić argumentację jurydyczną pozwalającą przyjąć, że w sprawie rzeczywiście występuje przywołana w nim przesłanka (postanowienia SN z 21 czerwca 2007 r., sygn. akt I CSK 178/07, nie publ. i z dnia 21 lipca 2005 r. sygn. akt V CSK 18/05, nie publ.). W odniesieniu do przesłanki z art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c. wymaga to, by przedstawione zagadnienie prawne było istotne, co wyraża się w jego znaczeniu dla rozwoju prawa lub precedensowym charakterze. Sformułowane przez skarżącego zagadnienie pozbawione jest cech, kwalifikujących je jako istotne w przyjętym rozumieniu. Zarówno treść sformułowanego w jego ramach pytania jak i stanowiąca rozwinięcie przedstawionego zagadnienia argumentacja uzasadniająca wniosek o przyjęcie skargi do rozpoznania wskazują, że w istocie prowadzić ma ono do uzyskania odpowiedzi, co do trafności rozstrzygnięcia, jakie zapadło w zaskarżonym wyroku, a nie wyjaśnienie abstrakcyjnego problemu nierozwiązanego w dotychczasowym orzecznictwie. Oparcie skargi kasacyjnej do rozpoznania na przesłance określonej w art. 3989 § pkt 2 k.p.c. wymaga wykazania, że chodzi o wykładnię konkretnych przepisów prawa, których treść i znaczenie nie zostały dostatecznie wyjaśnione 3 w dotychczasowym orzecznictwie lub istnieje potrzeba zmiany ich dotychczasowej wykładni albo też ich niejednolita wykładnia wywołuje rozbieżności w orzecznictwie. Uzasadniając tę przesłankę skarżący nie określił jednak przepisu, z którym wiąże podnoszoną rozbieżność wskazał natomiast, że chodzi rozbieżność w orzecznictwie Sądu Apelacyjnego, który w innej sprawie odmiennie niż w sprawie niniejszej ocenił skierowane przeciwko niemu takie samo roszczenie powoda. W związku z tym podnieść należy, że zgodnie z poglądem prezentowanym przez Sad Najwyższy rozbieżność w orzecznictwie nie może być utożsamiana z różną interpretacją przepisów lub stosowaniem prawa przez sądy rozpoznające konkretną jednostkową sprawę (zob. m.in. postanowienia Sądu Najwyższego: z dnia 2 grudnia 2011 r., III PK 48/11, nie publ., z dnia 7 maja 2009 r., IV CSK 459/08, nie publ., z dnia 16 lutego 2007 r., I CSK 18/07, nie publ., z dnia 13 stycznia 1915 r., V CSK 353/14, nie publ.). W sprawie nie zachodzi nieważność postępowania, która Sąd Najwyższy bierze pod rozwagę z urzędu. Z tych przyczyn Sąd Najwyższy na podstawie art. 3989 § 2 k.p.c., a w zakresie kosztów postępowania na podstawie art. 98 § 1, w zw. z art. 391 § 1 i art. 39821 k.p.c. orzekł jak w sentencji. l.n

Powiązane orzeczenia

Powołane przepisy

art. 3989 § 1 pkt 1art. 3989 § 1 pkt 1 KPCart. 3989art. 3989 § 2 KPCart. 98 § 1art. 391 § 1art. 39821 KPC§ 1 pkt 1§ 2§ 1

Źródło: Baza Orzeczeń Sądu Najwyższego (sn.pl), pozyskano 16.07.2026. · PDF źródłowy