I CSK 80/19

Sygn. akt I CSK 80/19 POSTANOWIENIE Dnia 5 lipca 2019 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Krzysztof Pietrzykowski w sprawie z powództwa M. W. przeciwko Wspólnocie Mieszkaniowej "A." w W. o ustalenie nieistnienia, ewentualnie stwierdzenia nieważności, ewentualnie uchylenie uchwał, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 5 lipca 2019 r., na skutek skargi kasacyjnej powoda od wyroku Sądu Apelacyjnego w (…) z dnia 23 marca 2018 r., sygn. akt V ACa (…), 1. odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania; 2. przyznaje adw. E. G. od Skarbu Państwa - Sądu Apelacyjnego w (…) kwotę 135 (sto trzydzieści pięć) złotych powiększoną o 23% podatku VAT tytułem wynagrodzenia za udzielenie powodowi z urzędu nieopłaconej pomocy prawnej w postępowaniu kasacyjnym. UZASADNIENIE Zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. W niniejszej 2 sprawie powód wniósł skargę kasacyjną, a jako uzasadnienie wniosku o przyjęcie jej do rozpoznania powołał się na oczywistą zasadność skargi oraz na występowanie na jej tle istotnego zagadnienia prawnego. Skarga ma być oczywiście uzasadniona z tego względu, że zaskarżone uchwały nie istnieją w sensie prawnym, czego nie uznał Sąd II instancji. W ocenie skarżącego wynika to z niezbadania przez sądy meriti prawidłowości umocowania (pełnomocnictwa) niektórych członków wspólnoty do głosowania, a także, w przypadku jednej z uchwał, z braku kart do głosowania. Ze wskazanego względu skarga nie jest jednak oczywiście uzasadniona. Po pierwsze, kwestionowanie prawidłowości udzielonych w tej sprawie pełnomocnictw w istocie oznacza kwestionowanie dokonanych przez sądy meriti ustaleń faktycznych co do tego, czy konkretna osoba była prawidłowo umocowanym pełnomocnikiem innej osoby. Tymczasem w postępowaniu kasacyjnym nie ma już miejsca na ocenę ustaleń faktycznych - w tym zakresie sąd jest związany dokonanymi ustaleniami. Natomiast oczywiście fizyczny brak kart do głosowania może przemawiać za nieistnieniem uchwały, lecz per se o tym nie świadczy - Sąd II instancji ocenił dowody na tę okoliczność, zawierając też wywód w tej kwestii w uzasadnieniu zaskarżonego orzeczenia, a z oceną dowodów także nie można już polemizować w postępowaniu kasacyjnym. Natomiast istotne zagadnienie prawne mające uzasadnić przyjęcie tej skargi kasacyjnej do rozpoznania w zasadzie nie zostało w niej w ogóle wskazane poza ogólnikowym sformułowaniem, że dotyczy ono wątpliwości interpretacyjnych na tle ustawy o własności lokali. W skardze kasacyjnej wniesionej w niniejszej sprawie nie została wykazana żadna z okoliczności wskazanych w art. 3989 § 1 k.p.c., dlatego Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi do rozpoznania. jw