I CSK 816/19

Sygn. akt I CSK 816/19 POSTANOWIENIE Dnia 28 sierpnia 2020 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Kamil Zaradkiewicz w sprawie z wniosku J. P. przy uczestnictwie Miasta […] W. o stwierdzenie nabycia własności nieruchomości przez zasiedzenie, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 28 sierpnia 2020 r., na skutek skargi kasacyjnej wnioskodawcy od postanowienia Sądu Okręgowego […] w W. z dnia 22 maja 2019 r., sygn. akt IV Ca […], odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania. UZASADNIENIE Postanowieniem z 22 maja 2019 r. Sąd Okręgowy […] po rozpoznaniu sprawy z wniosku J. P. z udziałem […] o zasiedzenie, na skutek apelacji wnioskodawcy od postanowienia Sądu Rejonowego […] w W. z 30 sierpnia 2017 r. w pkt 1. oddalił apelację, zaś w pkt 2. zasądził od wnioskodawcy na rzecz […] kwotę 5.400 (pięć tysięcy czterysta) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania w instancji odwoławczej. 2 Od postanowienia Sądu Okręgowego skargę kasacyjną wywiódł wnioskodawca, zaskarżając je w całości i zarzucając naruszenie przepisów postępowania, tj. art. 227 k.p.c. w zw. z art. 391 § 1 k.p.c. w zw. z art. 13 § 2 k.p.c., art. 328 § 2 k.p.c., art. 391 § 1 k.p.c. w zw. z art. 13 §2 k.p.c. Wnioskodawca wniósł o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania z powodu jej oczywistej zasadności, o uchylenie w całości zaskarżonego postanowienia ewentualnie poprzedzającego postanowienia Sądu Rejonowego […] w W. i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania, jak również o zasądzenie na rzecz wnioskodawcy kosztów postępowania zgodnie z ustawą. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Skarga kasacyjna jest nadzwyczajnym środkiem zaskarżenia, którego rozpoznanie przez Sąd Najwyższy musi być uzasadnione względami o szczególnej doniosłości, wykraczającymi poza indywidualny interes skarżącego, a mającymi swoje źródło w interesie publicznym. Zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c. Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. Sąd Najwyższy w ramach badania wniosku o skargi kasacyjnej do rozpoznania ocenia tylko wskazane w skardze kasacyjnej okoliczności uzasadniające jej przyjęcie ujęte przez skarżącego w uzasadnieniu wniosku, nie zaś podstawy kasacyjne i ich uzasadnienie. Cel wymagania określonego w art. 3984 § 2 k.p.c. może być osiągnięty tylko przez powołanie i uzasadnienie istnienia przesłanek o charakterze publicznoprawnym, które będą mogły stanowić podstawę oceny skargi kasacyjnej pod kątem przyjęcia jej do rozpoznania. Wskazanie we wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania przesłanki z art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c. wymaga wykazania niewątpliwej, widocznej prima facie, bez konieczności głębszej analizy, sprzeczności orzeczenia z zasadniczymi i nie podlegającymi różnej wykładni przepisami albo jego wydania w wyniku oczywiście błędnej, widocznej bez głębszej analizy prawniczej wykładni lub niewłaściwego zastosowania prawa. Skarżący przedstawiając 3 jako okoliczność uzasadniającą rozpoznanie skargi kasacyjnej „oczywiste naruszenie prawa” powinien wykazać kwalifikowany charakter tego naruszenia (zob. inter alia postanowienie Sądu Najwyższego z 10 stycznia 2003 r., sygn. akt V CZ 187/02, OSNC 2004, nr 3, poz. 49). W niniejszej sprawie Skarżący nie wykazał w profesjonalny sposób istnienia oczywistej zasadności skargi, prowadząc w istocie wywód polemiczny z motywami Sądu II instancji, zawartymi w uzasadnieniu postanowienia z 22 maja 2019 r., w którym wnioski dowodowe zostały oddalone jako spóźnione albo nieistotne. Zarzut naruszenia art. 328 § 2 k.p.c., jak wielokrotnie wyjaśniano w orzecznictwie, może stanowić podstawę uwzględnienia skargi kasacyjnej, a konsekwentnie także jej przyjęcia do rozpoznania jako oczywiście uzasadnionej, jedynie w szczególnych sytuacjach, gdy sposób sporządzenia uzasadnienia orzeczenia sądu drugiej instancji wyklucza poddanie go kontroli kasacyjnej (zob. np. wyroki Sądu Najwyższego z: 13 maja 1997 r., sygn. akt II CKN 112/97, niepublikowane;11 maja 2000 r., sygn. akt I CKN 272/00, niepublikowane; 20 lutego 2003 r., I CKN 65/01, niepublikowane; 22 maja 2013 r., sygn. akt III CSK 293/12, OSNC 2013, Nr 12, poz. 148; 15 kwietnia 2016 r., sygn. akt I CSK 278/15, niepublikowane). Okoliczności tej Skarżący nie podniósł i nie uzasadnił w motywach wniosku, zarzucając jedynie, że Sąd ad quo nie uzasadnił decyzji o pominięciu jego dowodów. Z przytoczonych względów Sąd Najwyższy na podstawie art. 3989 § 2 k.p.c. odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania, nie znajdując też okoliczności, które w ramach przesądu jest obowiązany brać pod uwagę z urzędu. 4 jw