I CSK 833/14

Sygn. akt I CSK 833/14 POSTANOWIENIE Dnia 23 października 2014 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Zbigniew Kwaśniewski w sprawie z wniosku T. G. i E. G. przy uczestnictwie H. G. o ubezwłasnowolnienie, przy udziale Prokuratora Prokuratury Apelacyjnej w […] na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 23 października 2014 r., na skutek skargi kasacyjnej uczestnika od postanowienia Sądu Apelacyjnego w […] z dnia 8 listopada 2013 r., sygn. akt VI ACa […], 1) odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania; 2) przyznaje adw. M. M. W. z Kancelarii Adwokackiej w K. od Skarbu Państwa – Sądu Okręgowego w W. kwotę 180 zł (sto osiemdziesiąt złotych) wraz z należnym podatkiem od towarów i usług tytułem nieopłaconej pomocy prawnej świadczonej uczestnikowi z urzędu w postępowaniu kasacyjnym. 2 UZASADNIENIE Przysługująca od prawomocnych orzeczeń skarga kasacyjna, jako nadzwyczajny środek zaskarżenia, ma na celu – w interesie publicznym – ujednolicanie orzecznictwa sądów powszechnych, rozstrzyganie spraw precedensowych oraz o istotnym znaczeniu dla orzecznictwa sądowego i rozwoju prawa. Uwzględnienie celu i charakteru skargi kasacyjnej wymaga właściwego rozumienia treści przesłanek, wymienionych w art. 3989 § 1 pkt 1-4 k.p.c., i właściwego ich uzasadnienia. Chociaż skarżący powołał się na przesłankę określoną w art. 3989 § 1 pkt 2 k.p.c., to nie przedstawił argumentacji jurydycznej, mogącej przekonać o istnieniu potrzeby dokonania przez Sąd Najwyższy wykładni przepisu art. 13 § 1 k.c., ponieważ nie wskazał, nawet przykładowo, orzeczeń sądów będących źródłem poważnych wątpliwości lub rozbieżności. Uzasadnienie wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania (s. 3 skargi) w istocie przedstawia, w odmiennym tylko ujęciu, kwestie podniesione w ramach uzasadnienia podstaw kasacyjnych. Łatwo przy tym dostrzec, że wszystkie te kwestie występują na tle określonych, konkretnych okoliczności faktycznych i nie maja charakteru uniwersalnego. Z tych względów Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi do rozpoznania, działając na podstawie art. 3989 § 2 k.p.c. w zw. z art. 13 § 2 k.p.c. O kosztach postępowania kasacyjnego orzeczono na podstawie art. 98 § 1 i 3 k.p.c. oraz na podstawie § 2 ust. 3, § 7 ust. 1 pkt 6 w zw. z § 13 ust. 4 pkt 2 i §§ 19 oraz 20 rozporządzenia ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. (Dz. U. 2013, poz. 461). [aw]