I CSK 864/25

I CSK 864/25 POSTANOWIENIE 22 lipca 2026 r. Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie: SSN Marcin Trzebiatowski na posiedzeniu niejawnym 22 lipca 2026 r. w Warszawie w sprawie z powództwa A.K. przeciwko […] o zapłatę, na skutek skargi kasacyjnej A.K. od wyroku Sądu Okręgowego w Legnicy z 6 listopada 2024 r., II Ca 751/24, 1. odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania; 2. odstępuje od obciążania powoda A.K. kosztami zastępstwa procesowego strony pozwanej w postępowaniu kasacyjnym. (M.K.) UZASADNIENIE Powód A.K. wniósł skargę kasacyjną od wyroku Sądu Okręgowego w Legnicy z 6 listopada 2024 r. Wniosek o jej przyjęcie do rozpoznania uzasadnił oczywistą zasadnością skargi kasacyjnej. I CSK 864/25 2 Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. Jak zaznaczono, skarżący oparł wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania na jednej spośród wyżej wymienionych przesłanek, tj. czwartej z nich. Zgodnie z utrwalonym stanowiskiem Sądu Najwyższego, odwołanie się do przesłanki oczywistej zasadności skargi kasacyjnej wymaga przedstawienia, w czym wyraża się „oczywista zasadność” skargi oraz argumentacji wykazującej, że istotnie skarga jest oczywiście uzasadniona. Chodzi tu o wykazanie kwalifikowanej postaci naruszenia prawa materialnego lub procesowego, polegającej na jego oczywistości widocznej prima facie i ocenianej przy wykorzystaniu podstawowej wiedzy prawniczej (m.in. postanowienie SN z 23 listopada 2011 r., III PK 44/11). Celem sformułowania powyższej przesłanki przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania nie jest wykazanie jedynie oczywistego naruszenie konkretnego przepisu prawa materialnego lub procesowego, lecz sytuacji, w której naruszenie to spowodowało wydanie oczywiście nieprawidłowego orzeczenia (postanowienie SN z 6 listopada 2012 r., III SK 16/12). W ocenie skarżącego skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona, ponieważ zaskarżone orzeczenie jest wadliwe i oparte na niewłaściwej wykładni art. 6 k.c. w zw. z art. 417 k.c. oraz art. 118 k.c. w zw. z art. 5 k.c. w drodze przyjęcia, że powód nie udowodnił roszczenia, a wobec braku zakwestionowania twierdzeń przez stronę pozwaną prowadzenie postępowania dowodowego nie było wymagane wobec treści art. 230 k.p.c. Ponadto w ocenie powoda zarzut przedawnienia roszczenia jest bezpodstawny i stanowił naruszenie art. 5 k.c. Stanowisko skarżącego nie jest słuszne. Treść uzasadnienia wniosku o przyjęcie przedmiotowej skargi kasacyjnej do rozpoznania nie przekonuje o jej oczywistej zasadności. Sąd Najwyższy nie dopatrzył się rażącego naruszenia powołanych w niej przepisów, widocznego prima facie. Brak jest jakichkolwiek I CSK 864/25 3 podstaw, aby twierdzić, że w niniejszej sprawie doszło do oczywistego naruszenia prawa. W związku z tym, że skarżący kwestionuje ocenę materiału dowodowego należy przypomnieć, iż stosownie do art. 3983 § 3 k.p.c. podstawą skargi kasacyjnej nie mogą być zarzuty dotyczące ustalenia faktów lub oceny dowodów. Wobec powyższego nie można uznać, że w przedmiotowej sprawie przesłanka przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania została wykazana w sposób właściwy. Ze względów podanych powyżej Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji (art. 3989 § 2 k.p.c.). Jednocześnie Sąd Najwyższy, mając na uwadze całokształt sytuacji finansowej (zwłaszcza dochodowej/zarobkowej) oraz osobistej skarżącego, w tym fakt zwalniania go w niniejszym postępowaniu od kosztów postępowania, na podstawie art. 102 k.p.c. odstąpił od obciążania go kosztami zastępstwa procesowego strony przeciwnej. (M.K.) [SOP]