I CSK 876/14

Sygn. akt I CSK 876/14 POSTANOWIENIE Dnia 29 czerwca 2015 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Tadeusz Wiśniewski w sprawie z powództwa A. w W. przeciwko Gminie Miasto […] o zapłatę, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 29 czerwca 2015 r., na skutek skargi kasacyjnej strony powodowej od wyroku Sądu Apelacyjnego w Rzeszowie z dnia 26 czerwca 2014 r., sygn. akt I ACa 166/14, odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania; zasądza od strony powodowej na rzecz pozwanej Gminy kwotę 1800 (jeden tysiąc osiemset) zł tytułem kosztów postępowania kasacyjnego. 2 UZASADNIENIE Zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. W sprawie nie zachodzi żadna z przesłanek uzasadniających przyjęcie wniesionej skargi kasacyjnej do rozpoznania. Skarżąca opiera wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej na występujących w sprawie istotnych zagadnieniach prawnych, sprowadzających się do odpowiedzi na pytanie, czy w okolicznościach sprawy szczegółowo opisanych w skardze powódce przysługuje roszczenie z tytułu bezpodstawnego wzbogacenia. Stanowiska skarżącej nie sposób jednak podzielić. Zaprezentowane zagadnienie nie może być uznane za istotne w związku z tym, że zostało sformułowane w sposób niezwykle kazuistyczny i nie cechuje się walorem ogólności. Ponadto skarżąca zdaje się całkowicie ignorować fakt, że Sąd Apelacyjny przyjął w swoich ustaleniach, iż nie wykazała ona skutecznie powoływanej okoliczności, iż uiściła cenę, co miało w jej ocenie uzasadniać bezpodstawne wzbogacenie pozwanego. Poczynione zaś ustalenia faktyczne są dla Sądu Najwyższego rozpoznającego skargę kasacyjną wiążące. Przedstawione zagadnienie prawne powinno więc zostać sformułowane na ich podstawie, a nie na hipotetycznej podstawie faktycznej, którą kreuje skarżąca. Z tych względów należało odmówić przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (art. 3989 § 1 k.p.c. a contrario). O kosztach postępowania kasacyjnego Sąd Najwyższy orzekł na podstawie art. 98 § 1 w zw. z art. 391 § 1 i art. 39821 k.p.c. l.n