I CSK 936/14

Sygn. akt I CSK 936/14 POSTANOWIENIE Dnia 30 czerwca 2015 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Iwona Koper w sprawie z powództwa Miasta Stołecznego Warszawy przeciwko M. O. i J. O. o zapłatę, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 30 czerwca 2015 r., na skutek skargi kasacyjnej pozwanych od wyroku Sądu Apelacyjnego w Warszawie z dnia 4 kwietnia 2014 r., sygn. akt I ACa 1045/13, odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania; nie obciąża pozwanych kosztami postępowania kasacyjnego na rzecz strony powodowej. 2 UZASADNIENIE Wyrokiem z dnia 4 kwietnia 2014 r. Sąd Apelacyjny w Warszawie oddalił apelację pozwanych M. O. i J. O. od wyroku Sądu Okręgowego w Warszawie uwzględniającego powództwo Miasta Stołecznego Warszawy o zapłatę. Wyrok ten pozwani zaskarżyli skargą kasacyjną, uzasadniając wniosek o jej przyjęcie do rozpoznania występowaniem przesłanek określonych w art. 3989 § 1 pkt 1 i 4 k.p.c. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Rozpoznając nadzwyczajny środek zaskarżenia, jakim jest skarga kasacyjna Sąd Najwyższy działa w interesie publicznym, wyjaśniając istotne zagadnienia prawne, dokonując wykładni przepisów budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, bądź usuwając z obrotu prawnego orzeczenia wydane w postępowaniu dotkniętym nieważnością lub oczywiście wadliwe (postanowienie SN z 6 lipca 2007 r., sygn. akt I CSK 206/07, nie publ.). Dlatego też uzasadniając wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania skarżący powinien przedstawić argumentację jurydyczną pozwalającą przyjąć, że w sprawie rzeczywiście występuje przywołana w nim przesłanka (postanowienia SN z 21 czerwca 2007 r., sygn. akt I CSK 178/07, nie publ. i z dnia 21 lipca 2005 r. sygn. akt V CSK 18/05, nie publ.). W odniesieniu do przesłanki z art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c. wymaga to, by przedstawione zagadnienie prawne było istotne, co wyraża się w jego znaczeniu dla rozwoju prawa lub precedensowym charakterze. Zagadnienie prawne powinno pozostawać w związku z istniejącym w danej sprawie sporem polegającym na tym, że udzielenie przez Sąd Najwyższy odpowiedzi na przedstawione zagadnienie w wyniku merytorycznego rozpoznania skargi kasacyjnej będzie mieć wpływ na treść jego rozstrzygnięcia. Sformułowane przez skarżących zagadnienia, w oderwaniu od motywów zaskarżonego wyroku pozbawione są cech, kwalifikujących je jako istotne w przytoczonym rozumieniu. Powołanie się w skardze kasacyjnej na przesłankę z art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c. wymaga wykazania przez skarżącego kwalifikowanej postaci naruszenia przepisów 3 prawa materialnego lub procesowego mającej charakter oczywisty, widoczny prima facie przy wykorzystaniu podstawowej wiedzy prawniczej. Skarga jest oczywiście uzasadniona, jeżeli bez wątpliwości nastąpiły podnoszone w niej uchybienia lub gdy jest pewne, że miały one wpływ na treść zaskarżonego orzeczenia albo też podniesione zarzuty oczywiście uzasadniają wniesioną skargę. Argumentacja, na której oparty został wniosek o przyjęcie wniesionej skargi do rozpoznania ze względu na tę przesłankę, na tle uzasadnienia zaskarżonego wyroku i podstaw wniesionej skargi, nie daje podstaw do takiej oceny. W sprawie nie zachodzi nieważność postępowania przed Sądem drugiej instancji, którą Sąd Najwyższy bierze pod rozwagę z urzędu. Z tych przyczyn na podstawie art. 3989 § 2 k.p.c., a w zakresie kosztów postępowania na podstawie art. 102, w zw. z art. 391 § 1 i art. 39821 k.p.c., orzeczono jak w sentencji.