I CSK 982/14

WyrokIzba Cywilna2015-06-17

Skład orzekający: Tadeusz Wiśniewski

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarga kasacyjna podlega przyjęciu do rozpoznania, gdy jej oczywista zasadność opiera się na zarzutach dotyczących sfery faktycznej sprawy lub polemicznych z ustaleniami sądu meriti?
Ratio decidendi
Sąd Najwyższy odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania, gdy nie zachodzą przesłanki określone w art. 3989 § 1 k.p.c. Oczywista zasadność skargi kasacyjnej nie może opierać się na zarzutach naruszenia przepisów dotyczących sfery faktycznej sprawy lub na polemice z ustaleniami sądu meriti, gdyż przedmiotem oceny Sądu Najwyższego jest jedynie sfera prawna.
Stan faktyczny
Powództwo o zapłatę zostało wniesione przeciwko pozwanym. Sąd pierwszej instancji wydał wyrok, od którego powódka wniosła apelację. Sąd Apelacyjny wydał wyrok, od którego strona powodowa wniosła skargę kasacyjną. Sąd Najwyższy rozpatrywał wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania.
Rozstrzygnięcie
Sąd Najwyższy postanowił odmówić przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.

Pełny tekst orzeczenia

Sygn. akt I CSK 982/14 POSTANOWIENIE Dnia 17 czerwca 2015 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Tadeusz Wiśniewski w sprawie z powództwa W. S.A. w W. przeciwko K. K. i A. S. o zapłatę, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 17 czerwca 2015 r., na skutek skargi kasacyjnej strony powodowej od wyroku Sądu Apelacyjnego w Warszawie z dnia 2 kwietnia 2014 r., sygn. akt VI ACa 1321/13, odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania. 2 UZASADNIENIE Zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. W sprawie nie zachodzi żadna z przesłanek uzasadniających przyjęcie wniesionej skargi kasacyjnej do rozpoznania. Skarżąca opiera wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej jedynie o oczywistą zasadność skargi. Stanowiska jej nie sposób jednak podzielić. Szczegółowa analiza skargi i jej podstaw nie uzasadnia bowiem wniosku o oczywistej zasadności skargi kasacyjnej. Zarzut naruszenia art. 451 k.c. przez jego zastosowanie w odniesieniu do dokonanego potrącenia wierzytelności nie może być uznany za oczywiście zasadny, skoro potrącenie stanowi jeden z dopuszczalnych sposobów zaspokojenia wierzyciela. Również nie sposób podzielić poglądu, że doszło do oczywistego naruszenia przez Sąd drugiej instancji art. 65 § 1 k.c. przez błędną wykładnię oświadczenia o potrąceniu, ponieważ w ujęciu redakcyjnym tego naruszenia chodziłoby o sferę faktyczną sprawy, a nie o jej sferę prawną, a przecież tylko ona może być przedmiotem oceny Sądu Najwyższego. Pozostałe zarzuty skargi także wskazują na to, że ma ona jedynie polemiczny charakter z ustaleniami poczynionymi przez Sąd meriti, co nie uzasadnia poglądu o jej oczywistej zasadności. Z tych względów należało odmówić przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (art. 3989 § 1 k.p.c. a contrario).

Powiązane orzeczenia

Powołane przepisy

art. 3989 § 1 KPCart. 451 KCart. 65 § 1 KC§ 1

Źródło: Baza Orzeczeń Sądu Najwyższego (sn.pl), pozyskano 19.07.2026. · PDF źródłowy